ខ្មែរលាវ-ລາວຂະແມ: ກ່ຽວກັບລາວ

Showing posts with label ກ່ຽວກັບລາວ. Show all posts

Sunday, 2 February 2014

ສາມເອື້ອຍນ້ອງຫຼົງທາງ

January 16, 2014 at 12:05pm

ທ້ອງຟ້າຄ່ອຍໆມືດສະຫຼົວລົງ... ມີສຽງໂທລະສັບດັງກິ່ງໆໆ... ບໍ່ພໍບຶດ ສຽງເອື້ອຍທິບກໍດັງໂດ່ງມາໃສ່ນ້ອຍວ່າ:
“ນ້ອຍໆ! ໄປຮັບອີ່ແມ່ນໍາເຂົາແນ່! ແມ່ວິນຫົວແຮງ! ເຂົາບໍໍ່ຈື່ທາງເຂົ້າເຮືອນປີເຕີ້ນ່າ!”
ນ້ອຍຟ້າວລ້າງມື ແລະຄອບນ້າສາວທີ່ຢູ່ສວນຄົວ. ຍ້ອນຄວາມເປັນຫ່ວງແມ່ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາວ່າ “ແມ່ວິນຫົວແຮງ”ຈາກເອື້ອຍທິບ ກໍ່ຈົນລືມວ່າຕົນເອງກໍາລັງຄ້າງໝໍ້ແກງໄວ້ຢູ່ໃນເຮືອນຄົວ.
ຂະນະທີ່ນ້ອຍພວມຕິດຈັກລົດຢູ່ນັ້ນ, ນ້ອງນິດກໍ່ຮ້ອງໂດ່ງມາໃສ່ວ່າ: “ເຂົາໄປນໍາ!”
ຈາກນັ້ນ ເຮົາທັງສາມເອື້ອຍນ້ອງກໍ່ເລີ່ມມຸ່ງໜ້າໄປຮັບແມ່ຢູ່ຈຸດທີ່ໝາຍ. ຫົນທາງທີ່ນ້ອຍຂັບລົດອອກໄປນັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຂຸມເນື່ອງຈາກວ່າຍາມນີ້ແມ່ນລະດູຝົນ ເຮັດໃຫ້ການເດີນທາງຫຍຸ້ງຍາກ ຊໍ້າບໍ່ໜໍາຄວາມມືດກໍ່ຍັງມາເກາະກຸມຊຸມແຊວຢູ່ໃນລົດຈົນວ່ານ້ອຍຕ້ອງຕັ້ງສະຕິໃນການຂັບຂີ່ລົດໃຫ້ແນ່ວແນ່. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງເດີນທາງໄປນັ້ນ ເອື້ອຍທິບເຊິ່ງນັ່ງຢູ່ຟາກເບື້ອງຂວາໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ:
"ລະວັງແນ່, ຂຸມຫັ້ນ! ຢ່າເປີດໄຟຕາສູງ. ໂອ້ຍໆ...” ສຽງຂອງເອື້ອຍທິບໄດ້ເຮັດໃຫ້ນ້ອຍບໍ່ມີສະມາທິໃນການຂັບລົດ. ນ້ອຍຈຶ່ງກະແທກແດກສຽງໃສ່ດ້ວຍຄວາມຢາກຮ້າຍ.
ນ້ອງນິດຜູ້ນັ່ງຢູ່ເບາະຫຼັງພັດຮ້ອງແຂກແຊກສຽງທີ່ເຮົາສອງຄົນຖຽງ ກັນໃນທ່າມກາງບັນຍາກາດທີ່ມືດມິດ ແລະແສນປ່ຽວນັ້ນ: “ເຊົາຖຽງກັນທະແມ້!”
ແລ້ວຕ່າງຄົນຕ່າງກໍ່ມິດງຽບປານຖືກມືຍັກມາອັດປາກເອົາໂລດ. ອີກສອງກິໂລແມັດກໍ່ເຫັນປ້າຍບອກທາງພໍສະຫຼົວໆ ເຊິ່ງຊີ້ບອກວ່າທາງໜ້າເບື້ອງຂວາຈະເຂົ້າທາງບ້ານນາຄວາຍແລ້ວ. ພວກເຮົາພາກັນໃຈຈົດໃຈຈໍ່ກັບການໄປຮັບແມ່ ແຕ່ບົນເສັ້ນທາງທີ່ຂີ່ເຂົ້າໄປນັ້ນ ແຮ່ງເຂົ້າໄປເລິກ ແຮ່ງມືດກວ່າເກົ່າຈົນເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຫຼົງທາງ ຈົນວ່າໄປຊອດໃສ່ບ້ານໃດກໍ່ບໍ່ຮູ້. ນ້ອຍອົດບໍ່ໄຫວ ຈຶ່ງຈອດລົດຖາມແມ່ປ້າທີ່ພວມຍ່າງຂ້າມທາງວ່າ:
"ແມ່ປ້າ, ເຮົາຂໍຖາມແນ່! ບ້ານສົມສະຫງ່າໄປທາງໃດນໍ້?”
ພໍແຕ່ຄໍາຖາມສິ້ນສຸດລົງ ແມ່ປ້າຄົນນັ້ນກໍ່ຮີບຕອບທັນທີ: “ຫຼານກາຍມາແລ້ວເດ! ໃຫ້ຂີ່ກັບຄືນໄປເດີ້!”
ນ້ອຍກ່າວຂອບໃຈ ແລະແມ່ປ້າຄົນນັ້ນກໍ່ສົ່ງຮອຍຍິ້ມຕອບກັບຄືນຢ່າງຄົນໃຈດີ. ເສັ້ນທາງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມືດນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ນ້ອຍສັບສົນ ຂີ່ວົນໄປວຽນມາຢູ່ພໍປານນັ້ນ. ຫຼຽວໄປທາງໜ້າ ກໍ່ຍັງບໍ່ພໍ້ປ້າຍທາງເຂົ້າທີ່ແມ່ບອກໄວ້ ອາດຈະແມ່ນຕິດຢູ່ເບື້ອງໃນຂອງທາງແຍກ ແລະເສົາໄຟຟ້າເຍືອງທາງກໍ່ບໍ່ມີ. ຂັບໄປຕາມທາງເຫັນມີຮ່ອມເບື້ອງຂວາມືຮ່ອມໃດແມ່ນຟ້າວຂີ່ເຂົ້າຮ່ອມນັ້ນໂລດ ແຕ່ຜົນສຸດທ້າຍກໍ່ເຂົ້າຮ່ອມຜິດ.
ເອື້ອຍທິບເລີ່ມມີອາການໃຈຮ້າຍບວກກັບທ້ອງຂອງລາວມີສຽງໄກ່ຮ້ອງຈ້ອກໆ ຈຶ່ງແຂກສຽງອອກມາວ່າ:
“ເບິ່ງແນ່ແມ້! ຂັບລົດມີແຕ່ຕົກຂຸມ.”
‘ຟ້າເອີຍ! ເສັ້ນທາງເຕັມໄປດ້ວຍຂຸມ, ເຮັດຈັ່ງໃດນໍ້ຈຶ່ງຊິບໍ່ໃຫ້ກົ້ນຟົ້ງອອກຈາກເບາະນັ່ງໄດ້! ທັງໆທີ່ຂັບຊ້າຢູ່ແລ້ວ ຊໍ້າຍັງຫຼົງທາງຕື່ມອີກ! ມືດກະມືດ! ຖ້າມີເກຍເຫາະໄດ້ກະຄືຊິດີ.’ ນ້ອຍໄດ້ແຕ່ຈົ່ມພຶມພໍາ... ສຽງຖຽງກັນຍົກທີ 2ໄດ້ເກີດຂຶ້ນອີກ ຈົນນ້ອງນິດທົນບໍ່ໄຫວຈຶ່ງໄດ້ຮ້ອງຫ້າມ ແລະບອກໃຫ້ນ້ອຍຄ່ອຍໆຂັບໄປ.
25 ນາທີຕໍ່ມາ ນ້ອຍຄ່ອຍຂັບລົດຊ້າລົງ ເພື່ອໃຫ້ເອື້ອຍແລະນ້ອງສາວຈະໄດ້ເຫັນປ້າຍທາງທີ່ຊີ້ບອກວ່າ ແມ່ນຮ່ອມທາງເຂົ້າເຮືອນຂອງປີເຕີ້. ນ້ອງນິດເອົາມືຊີ້ໃສ່ປ້າຍທີ່ລົດກໍາລັງແລ່ນຜ່ານດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຕື່ນເຕັ້ນວ່າ:
“ເດ້! ເອື້ອຍນ້ອຍ! ບໍ່ຜິດຮ່ອມແລ້ວ! ເຂົາຈື່ໄດ້ທາງນີ້ແຫຼະ!” ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍມີສຽງຄ່ອຍໆດັງຈາກເບາະເບື້ອງຂວາວ່າ “ແມ່ນແລ້ວ, ນ້ອຍ. ທາງນີ້ ຈື່ໄດ້ແລ້ວ... ຮືມ!!!” ບາດຊິຮອດລະເຮັດເວົ້າມ່ວນນໍານໍ້... ຂີ່ເຂົ້າໄປບໍ່ດົນປານໃດ ກໍ່ເຫັນແສງໄຟຮຸ່ງຢູ່ເທິງກໍາແພງ ປະຕູໜ້າເຮືອນໄຂໄວ້ ເຮັດໃຫ້ສາມເອື້ອຍນ້ອງອຸທານອອກມາດ້ວຍຄວາມດີໃຈວ່າ:
“ໂອ້ຍ, ຮອດແລ້ວ! ຈັ່ງແມ່ນວ່າໄກກະດໍ້.”
ເມື່ອຂີ່ເຂົ້າຈອດຢູ່ໜ້າເຮືອນ ແມ່ຜູ້ທີ່ລໍຄອຍລູກໃຫ້ໄປຮັບກໍ່ປາກົດວ່າເຊົາເຈັບເກົ້າເມົາຫົວທັນທີ. ຮອຍຍິ້ມຂອງແມ່ຄ່ອຍໆແຍ້ມໃສ່ພວກເຮົາ ເຮັດໃຫ້ຮູ້ວ່າແມ່ຢາກເມືອເຮືອນແຮງ ຈົນໜ້າບານໃສທັງໆທີ່ຄວາມເຫຼືອງມ້ານຍັງປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່. ເມື່ອແມ່ປີເຕີ້ເຫັນພວກເຮົາທັງສາມກໍ່ເອີ້ນໃຫ້ກິນເຂົ້າແລງນໍາກັນ,ແຕ່ພວກເຮົາສັງເກດເຫັນໃບໜ້າອັນຈືດມ້ານປານກະປູຈີ່ຂອງແມ່ກໍ່ເລີຍຕອບໄປວ່າ:
“ໄດ້ແລ້ວ. ນ້າສາວເຝົ້າເຮືອນຄົນດຽວແນ່. ມື້ໜ້າຈຶ່ງຊິຢູ່ກິນນໍາ.”
ແມ່ປີເຕີ້ບໍ່ລໍຊ້າຟ້າວຫໍ່ຂອງກິນໃຫ້ພວກເຮົາ ເພາະເພິ່ນເຮັດກິນຫຼາຍເພື່ອສະຫຼອງວັນເກີດໃຫ້ລູກຊາຍເພິ່ນ. ພວກເຮົາກ່າວຄໍາຂອບໃຈແລ້ວກໍ່ກັບເມືອ ເຮືອນໂດຍປ່ຽນໃຫ້ເອື້ອຍທິບເປັນໂຊເຟີແທນ. ບັນຍາກາດໃນລົດກໍ່ດັງຟົດຟື້ນ ຢອກໄຍກັນຕາມປະສາເອື້ອຍນ້ອງ ແລະກໍ່ເລົ່າເຫດການກ່ອນໄປຮັບແມ່ຄືນ. ສຽງຫົວສະອິກສະອ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ແມ່ເພີດເພີນຈົນລືມອາການເຈັບຫົວ. ໃນທີ່ສຸດ ສີ່ແມ່ລູກກໍ່ກັບເມືອຮອດເຮືອນດ້ວຍຄວາມປອດໄພທຸກປະການ.

(ບັນທຶກໂດຍ: ນ້ອຍ ສຸພັນສາ)

ໂມງຢາງຢືດ

__________
ໂມງຢາງຢືດ

January 19, 2014 at 3:34pm

ຊາຍໜຸ່ມຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເຄີຍໃສ່ໂມງຢາງຢືດ ເລົ່າເລື່ອງສູ່ຟັງ ດັ່ງນີ້:

            ຂັບລົດອອກຈາກເຮືອນກໍພໍດີ 7 ໂມງ! ກອງປະຊຸມຢູ່ທ່າລາດຈະເປີດຕອນ 8 ໂມງເຄິ່ງ,ຂ້ອຍຢຽບຄັນເລັ່ງມຸ່ງໜ້າໄປທາງໜອງບຶກດ້ວຍໃຈອັນຮ້ອນຮົນ. ຮູບໃບໜ້າອັນເຄັ່ງຂຶມຂອງຫົວໜ້າປາກົດຢູ່ໃນດວງຄວາມຄິດ, ຫາກຊັກຊ້າບໍ່ທັນເວລາມີຫວັງຖືກເພິ່ນຮ້າຍຢ່າງໃຫຍ່ຄືຕອນໄປປະຊຸມຢູ່ບ້ານເກິນຫວ່າງເດືອນແລ້ວນີ້ຄັກໆ!
            “ຈັ່ງແມ່ນຊ້າຄືກັບເຕົ່າແທ້ນໍ ! ຝຶກໃຫ້ເປັນຄົນວ່ອງຄົນໄວຄືກັບກະຕ່າຍບໍ່ໄດ້ຫວາ?ຫາກເທື່ອໜ້າຍັງມີປາກົດການແບບນີ້ ຂ້ອຍຄືຊິອົດບໍ່ໄດ້ດອກ…”ເພິ່ນທັງເວົ້າແບບກັດແຂ້ວທັງກຶ້ງຕາເບິ່ງໜ້າຂ້ອຍປານຊິກິນ… ຂ້ອຍກໍຈົນວ່າຕັບລີບໝົດ ຟ້າວກົ້ມໜ້າເອົາ USBຍັດເຂົ້າໃສ່ຮູທາງຂ້າງຂອງຄອມພິວເຕີມືຖືທີ່ຕໍ່ໃສ່ເຄື່ອງສາຍ LCDຊຶ່ງພວມສາຍແສງໄປໃສ່ຈໍຂາວໜ້າຝາຜະໜັງຫ້ອງປະຊຸມ. ໄຄແຕ່ຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມປະຊຸມຫາກໍມີບໍ່ທໍ່ໃດຄົນຄັນບໍ່ຊັ້ນຂ້ອຍມີຫວັງມຸດເຂົ້າກ້ອງໂຕະເພື່ອດັບຄວາມອາຍ… ຄຶດມາຮອດນີ້ຂ້ອຍຟ້າວຢຽບຄັນເລັ່ງເຂົ້າຈຳໆຕື່ມອີກ, ບໍ່ພໍເທົ່າໃດນາທີ ລົດກະບະຍີ່ປຸ່ນມືສອງ ກໍທະຍານໂດ່ງໄປຮອດເຂດອີ່ໄລນາຂ່າ… ສຽງພາກຂ່າວຍາມເຊົ້າຈາກວິທະຍຸຄື້ນ FMດັງເຂົ້າຫູໂດຍທີ່ຈັບໃຈຄວາມຫຍັງບໍ່ໄດ້ ຍ້ອນຈິດໃຈແມ່ນຢູ່ຫ້ອງປະຊຸມຫຼາຍກວ່າ…
          ມາຮອດເຂດຕະຫຼາດຫຼັກ 52 ຂ້ອຍຕ້ອງປົດເກຍຜ່ອນຄວາມໄວ ເພາະລົດແຖວນັ້ນອັ່ງກັນອີ່ຫຼີ,ຫວິດຈາກຫັ້ນ ຂ້ອຍຟ້າວປ່ຽນເກຍ ແລະຢຽບຄັນເລັ່ງຕໍ່ຈົນປາຍເຂັມວັດຄວາມໄວໄປແຕະເລກ 100.
“ຈັ່ງໃດມື້ນີ້ເຮົາຕ້ອງໄປຮອດຫ້ອງປະຊຸມກ່ອນເວລາເປີດ 15 ນາທີ!”ຂ້ອຍຄິດໄລ່ຄວາມໄວໃສ່ເວລາໃນສະໝອງດ້ວຍບັ້ງເລກສະໄໝທີ່ເຄີຍຮຽນຢູ່ໂຮງຮຽນປະຖົມ.ເທື່ອນີ້ເຮົາຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຫົວໜ້າຍ້ອງເຮົາໃຫ້ໄດ້… ພວມຄຶດເພີນຢູ່ຂ້ອຍຕ້ອງຟ້າວຜ່ອນຄວາມໄວລົງຢ່າງກະທັນຫັນ ເພາະຢູ່ເບື້ອງໜ້ານັ້ນມີລົດອັ່ງກັນເປັນແຖວຍາວສົມຄວນ.ຂ້ອຍຄ່ອຍໆເລື່ອນລົດໄປເບື້ອງໜ້າຕາມຂະບວນ… ຂ້ອຍຫັນກະຈົກປ່ອງຢ້ຽມລົດລົງຍື່ນປາກຖາມພໍ່ຕູ້ທີ່ຢືນຢູ່ແຄມທາງເບື້ອງນັ້ນ… ເພິ່ນຕອບຂ້ອຍວ່າ:
            “ລົດຕຳກັນ!”
          ຂ້ອຍຟ້າວຫັນກະຈົກຂຶ້ນຄືນ ເພາະຢ້ານຄວາມເຢັນໃນລົດຈະກະຈາຍອອກໄປຂ້າງນອກ ພ້ອມທັງແນມເບິ່ງຂ້າງໜ້າ ເຫຼືອພຽງລົດອີກ 2 ຄັນ ຂ້ອຍກໍຈະໄປເຖິງຈຸດເກີດອຸບັດເຫດ…ຮູ້ສຶກຢາກຮ້າຍຈົນສົບຂະເໝັ່ນຍຶກໆ… ບໍ່ພໍອຶດໃຈລົດຂ້ອຍກໍຮອດຈຸດເກີດເຫດ…ຄວາມຢາກຮ້າຍບໍ່ຮູ້ວ່າຫຼຸດລອຍອອກຈາກຈິດໃຈຍາມໃດກໍບໍ່ຮູ້…ພາບຂອງເດັກຍິງຊຸດນັກຮຽນມັດທະຍົມຕົ້ນນອນຫງາຍຮາບຢູ່ຂ້າງທາງເຫັນວົງເລືອດກະຈາຍອ້ອມຫົວແຂ່ງກັບສີແດງຂອງແພມັດຄໍເຍົາວະຊົນໂດຍມີຊາຍໄວກາງຄົນຢືນສັ່ນເຊັນແບບບໍ່ຮູ້ຈັກແນວຊິເຮັດໄດ້ແຕ່ກວັກມືຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກເຈົ້າຂອງລົດໃຫຍ່ທີ່ແລ່ນຜ່ານໄປມາ… ຫຼຽວເບິ່ງໂມງ ຍັງເຫຼືອພຽງຊາວນາທີກອງປະຊຸມກໍຈະເປີດແລ້ວ ປາຍຕີນວ່າຈະຢຽບຄັນເລັ່ງໃຫ້ລົດແລ່ນຕໍ່ໄປ…ແຕ່ສຽງເອີ້ນຂໍຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອຈາກຊາຍຜູ້ນັ້ນ ຊຶ່ງດັງເລັດລອດເຂົ້າກະຈົກປ່ອງຢ້ຽມທີ່ອັດບໍ່ແຈບໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕີນເບື້ອງຂວາຢຽບເບກຢ່າງອັດຕະໂນມັດ… ບໍ່ຮູ້ວ່າຕົນເອງອອກຈາກລົດຍາມໃດ…ຮ່າງຄີງທີ່ຈົມກອງເລືອດ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຕ້ອງກັດແຂ້ວອົດກັ້ນຄວາມສະເທືອນໃຈ…
            “ຊ່ອຍເອົາລູກອ້າຍໄປໂຮງໝໍໃຫ້ແດ່!”ສຽງຝ່າວໆຂອງຊາຍຜູ້ໂຊກຮ້າຍກະທົບເຂົ້າໂສຕະປະສາດຂ້ອຍອີກເທື່ອໜຶ່ງ.
          ວິຊາປະຖົມພະຍາບານ ທີ່ຂ້ອຍເຄີຍຮຽນຕອນໄປຝຶກອົບຮົມກັບສະພາກາແດງລາວຫວ່າງສອງປີກ່ອນຖືກຂ້ອຍນໍາໃຊ້ເປັນເທື່ອທໍາອິດ. ຮ່າງອັນອ່ອນປວກປຽກຖືກນຳເຂົ້າສູ່ໂຮງໝໍເມືອງຢ່າງໄວພະລັນຈົນຜູ້ເປັນພໍ່ຂອງນາງນ້ອຍຜູ້ໜ້າສົງສານ ບໍ່ທັນຈະກ່າວຫຍັງກັບຂ້ອຍເລີຍ. ຫຼຽວເບິ່ງໂມງຍັງພຽງແຕ່ 5 ນາທີ…ຂ້ອຍຟ້າວຂຶ້ນລົດ ຢຽບຄັນເລັ່ງຈົນຈຳ ເພື່ອໃຫ້ທັນກັບກອງປະຊຸມ…ສົງໄສຂ້ອຍຄົງຈະຖືກຫົວໜ້າຮ້າຍອີກແລ້ວ!
          ແມ່ນແທ້ໆ ຊ້າເກືອບສິບຫ້ານາທີ ຂະໜາດວ່າບໍ່ທັນໄດ້ເຂົ້າຫ້ອງພັກໄປຖ່າຍເຄື່ອງມີແຕ່ແກ້ເສື້ອກັນລົມທີ່ເປື້ອນເລືອດອອກ… ຂ້ອຍຍ່າງເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງປະຊຸມດ້ວຍຫົວໃຈນ້ອຍລີບພະຍາຍາມຫົດໂຕໃຫ້ນ້ອຍເທົ່າທີ່ຈະນ້ອຍໄດ້.  ພໍແຕ່ນັ່ງລົງຂ້າງຫົວໜ້າ ຂ້ອຍກໍກັ້ນໃຈເພື່ອກຽມເອົາຫູໂຕ່ງຄຳຮ້າຍຈາກເພິ່ນ… ແຕ່ຂ້ອຍຕ້ອງແປກໃຈເມື່ອສຽງທີ່ດັງອອກຈາກປາກເພິ່ນເຂົ້າສູ່ຮູຫູ ເປັນສຳນວນອ່ອນໂຍນແບບທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມາກ່ອນຈັກເທື່ອ:
            “ຊ້າແບບນີ້ ພວກເຮົາທຸກຄົນໃນທີ່ກອງປະຊຸມຄວນເອົາເປັນແບບຢ່າງແລະກໍຂໍສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍຕໍ່ນໍ້າໃຈທີ່ເສຍສະລະຊ່ອຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນໃນຍາມປະສົບໄພ.ຂໍຊົມເຊີຍສະຫາຍດວງເພັດດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ.” ຕິດຕາມດ້ວຍສຽງຕົບມືຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ…ຂ້ອຍງຶດງໍ້ອັດສະຈັນນຳຄຳຊົມເຊີຍຂອງຫົວໜ້າເຮັດແນວໃດເພິ່ນຈຶ່ງຮູ້ວ່າຂ້ອຍຊ້າຍ້ອນຄາຊ່ອຍຜູ້ປະສົບອຸບັດເຫດ…ແຕ່ຄວາມງຶດງໍ້ຂອງຂ້ອຍຕ້ອງມະລາຍຫາຍໄປ ເມື່ອນາງແສງຈັນເພື່ອນຮ່ວມງານຂອງຂ້ອຍຍິກຄິ້ວລິວຕາໃສ່ຂ້ອຍພ້ອມທັງເອົານີ້ວຊີ້ຈີ້ໃສ່ໜ້າເອິກຕົນເອງ…
          ກອງປະຊຸມ 5 ວັນ ຕັ້ງແຕ່ວັນຈັນເຖິງວັນສຸກດໍາເນີນໄປຢ່າງປະສົບຜົນສໍາເລັດຂ້ອຍກໍປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ທາງຂັ້ນເທິງມອບໝາຍໃຫ້ດ້ວຍຄວາມເບີກບານໃຈ ແລະເປັນທີ່ຖືກໃຈຫົວໜ້າເປັນຢ່າງດີ. ຂາກັບຂ້ອຍບໍ່ລືມຂັບລົດໄປແວ່ໂຮງໝໍເມືອງໂພນໂຮງ… ຕະຫຼອດຫ້າມື້ທີ່ຜ່ານມາ ຂ້ອຍພາວະນາໃຫ້ນາງນ້ອຍຜູ້ໂຊກຮ້າຍຈົ່ງປອດໄພ ຢ່າໄດ້ມີອັນເປັນໄປໃນທາງບໍ່ດີເລີຍ. ພໍແຕ່ກ້າວຂາມາເຖິງໜ້າໂຮງໝໍ ຂ້ອຍກໍໄດ້ຍິນສຽງລົມກັນຂອງນາງພະຍາບານສອງຄົນຢູ່ໜ້າບ່ອນຮັບຄົນເຈັບ.
            “ຖ້ານາງນ້ອຍຜູ້ນັ້ນມາຊ້າອີກ 5 ນາທີ ລາວຄືຊິບໍ່ໄດ້ກັບເມືອເຮືອນຄືສະພາບແບບນີ້ດອກ!ຫຼາຍຄົນເວົ້າວ່າຄົນເຮົາສະໄໝນີ້ແລ້ງນໍ້າໃຈ ແຕ່ໃນຕົວຈິງຄົນທີ່ມີນໍ້າໃຈຍັງມີຢູ່…ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ເຫັນອ້າຍທີ່ຊ່ອຍເອົານາງນ້ອຍມາມື້ນັ້ນອີກຂ້ອຍຈະກ່າວຄຳຂອບໃຈແທນພໍ່ແມ່ແລະນາງນ້ອຍນັ້ນໃຫ້ໄດ້…”ນາງພະຍາບານໜ້າໃສເວົ້າດ້ວຍສຽງດັງພໍປະມານ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຈົນຢາກສະເໜີໜ້າເຂົ້າໄປຫານາງ ແຕ່ດ້ວຍຫຍັງກໍບໍ່ຮູ້ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຕ້ອງຊະງັກຂາ ປິ່ນໂຕອອກຈາກໂຮງໝໍກັບມາຍັງລົດ…ແຕ່ສຽງຂອງນາງພະຍາບານອີກນາງໜຶ່ງກໍຍັງນໍາຕິດຕາມຂ້ອຍມາ…
            “ຖ້າໄດ້ຊາຍແບບນີ້ເປັນແຟນ ກໍຄົງເປັນບຸນແທ້ໆນໍ!”
          ສຽງເວົ້າດັ່ງກ່າວກ້ອງໄປທົ່ວໂກນຫູ ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈໜຸ່ມໂສດຕ້ອງສັ່ນສະເທືອນແບບບໍ່ເຄີຍເປັນມາກ່ອນ…

ໂດຍ ອາຈານ ແສງຟ້າ ໂຫລານຸພາບ

ເວນໜໍເວນກຳ!!!

_______________

ເວນໜໍເວນກຳ!!!
_______________

January 23, 2014 at 11:53am

ເມື່ອປອດຈາກສາຍຕາຄົນ, ຂ້ອຍກໍຟ້າວຈອດລົດເຂົ້າແຄມທາງ ປົດໝວກກັນນັອກອອກຈາກຫົວ ແລ້ວຈົກເອົາເງິນຕັບບັກໃຫຍ່ອອກຈາກຖົງ ເປ້ອອກມານັບດ້ວຍຄວາມເພິງພໍໃຈ… ທ້ອງຟ້າຍາມລົງແລງຄ່ອຍໆອັບແສງຕາເວັນ ເຮັດໃຫ້ຖະໜົນສາຍນ້ອຍເສັ້ນນັ້ນຄ່ອຍໆປາສະຈາກລົດລາພາຫະນະໃດໆ… ກໍາລັງນັບເພີນ ຈາກສາມລ້ານເປັນສາມລ້ານເອັດ-ສາມລ້ານສອງ-ສາມລ້ານສາມ… ແຕ່ບໍ່ທັນຮອດສາມລ້ານສີ່ ສະຕິສໍາປະສັນຍະຂອງຂ້ອຍກໍມິ່ງມ້ອຍລົງ ແສງດາວມະຍິບມະຍັບວູບວາບຢູ່ໃນຫົວ… ມາຮູ້ເມືອຄີງອີກເທື່ອໜຶ່ງ ກໍເປັນສີມຶນໆຢູ່ໃນກະໂຫຼກຫົວ, ຂ້ອຍມືນຕາຂຶ້ນຢ່າງຍາກຊາ ຫຼຽວເຫັນເພດານຂາວເປັນສີມົວໆ…
“ຄົນເຈັບໄດ້ສະຕິຄືນມາແລ້ວ!” ສຽງທຸ້ມໆຂອງຜູ້ຊາຍດັງເຂົ້າໂກນຫູ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຕ້ອງຫງ່ຽງຫົວໄປທີ່ເຈົ້າຂອງສຽງ.
“ເຈົ້າພົ້ນຂີດອັນຕະລາຍແລ້ວ!” ທ່ານໝໍໜ້າຍັງໜຸ່ມບອກຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມໃບໜ້າຍິ້ມໆ.
“ຂ້ອຍເປັນຫຍັງຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າໂຮງໝໍ?” ຂ້ອຍຖາມດ້ວຍສຽງສີຝ່າວໆ.
“ອ້າຍຖືກຕີຫົວ ຈົນຕ້ອງຫຍິບຕັ້ງ 20 ເຂັມ!!!” ນາງພະຍາບານທີ່ຢືນເບື້ອງກົງກັນຂ້າມກັບທ່ານໝໍກ່າວ.
“ໂອ້! ຄັນຊັ້ນ, ລົດຈັກ ແລະເງິນທີ່ໄດ້ມາບໍ່ແມ່ນຖືກພວກຄົນຊົ່ວເອົາໄປແລ້ວບໍ່?” ຂ້ອຍອຸທານໃນໃຈດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດທັງກະໂຫຼກຫົວແລະຈິດໃຈ…
“ນອນປິ່ນປົວອີກຈັກມື້ໜຶ່ງ ເຈົ້າກໍສາມາດອອກໂຮງໝໍໄດ້ແລ້ວ!” ທ່ານໝໍກ່າວກ່ອນຈະອອກໄປຈາກຫ້ອງ...
“ອົດທົນປິ່ນປົວຕື່ມອີກມື້ດຽວເດີອ້າຍເດີ!” ນາງພະຍາບານທັງເວົ້າທັງລະບາຍຍິ້ມຫວານໃສ່ຂ້ອຍ ຈົນຄວາມເຈັບຈັກມະຫັບມະຫາຍໄປທາງໃດ…

ມື້ດຽວຜ່ານໄປໄວປານສາຍຟ້າແມບ, ຕອນເຊົ້າ ພາຍຫຼັງທີ່ນາງພະຍາບານຄົນງາມມາລ້າງບາດໃຫ້ແລ້ວ ກໍໄດ້ມີຊາຍໜ້າຕາບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍເຂົ້າມາຢ້ຽມ ແລະບອກໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ວ່າເລື່ອງໃຊ້ຈ່າຍຄ່າປິ່ນປົວແລະນອນໂຮງໝໍ ທາງຫ້ອງການລາວຈະຮັບຜິດຊອບ ພຽງແຕ່ອອກຈາກໂຮງໝໍແລ້ວໃຫ້ໄປນໍາລາວ. ຂ້ອຍດີໃຈຢ່າງບອກບໍ່ຖືກ ທີ່ຢູ່ບໍ່ຢູ່ກໍມີຜູ້ມາຊ່ວຍອອກຄ່າປິ່ນປົວແລະຄ່າໂຮງໝໍໃຫ້. ເວລາມີເຄາະຮ້າຍກໍຍັງມີໂຊກດີມາຄ້ຳຈູນ…ຂ້ອຍຍົກມືຂຶ້ນໄຫວ້ລາວດ້ວຍຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນ…
“ໂຊກດີເດີ ອ້າຍ!” ສຽງນາງພະຍາບານທີ່ມາສົ່ງຂ້ອຍຢູ່ລົດເກ໋ງຂອງຊາຍຄົນນັ້ນດັງເຂົ້າຫູ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມທີ່ແສນດຶງດູດ.       “ຂອບໃຈນ້ອງຫຼາຍໆເດີ!” ຂ້ອຍກ່າວອອກໄປພ້ອມກັບໂບກມືໃຫ້ ແລ້ວກໍຂຶ້ນລົດໄປກັບຊາຍຄົນນັ້ນ.        ອັນທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍແປກໃຈຫຼາຍກໍແມ່ນລົດເກ໋ງຄັນນີ້ມີປ້າຍແດງ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຄິດໄປຫຼາຍແນວ… ບໍ່ພໍອຶດໃຈ ລົດເກ໋ງຄັນດັ່ງກ່າວກໍມາຈອດຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕຶກສອງຊັ້ນທີ່ມີປ້າຍທີ່ຂ້ອຍເຄີຍມາຄັ້ງໜຶ່ງແລ້ວເມື່ອສອງປີກ່ອນ…
“ພາຂ້ອຍມາຫຍັງນີ້?” ຂ້ອຍຖາມຊາຍຄົນນັ້ນ.
“ຈັກໜ້ອຍຫາກຊິຮູ້.” ລາວຕອບຂ້ອຍແບບໜ້າຂຶມໆ.
ພໍແຕ່ກ້າວຂາເຂົ້າໄປໃນປະຕູຕຶກຫຼັງນັ້ນຄວາມສົງໄສທັງຫຼາຍທັງມວນພ້ອມດ້ວຍຄວາມຫວັ່ນໄຫວທີ່ມີຢູ່ໃນຫົວກໍມະລາຍຫາຍໄປທັນທີ ປ່ຽນເປັນຄວາມຮູ້ສຶກຕື່ນເຕັ້ນດີໃຈຢ່າງບອກບໍ່ຖືກ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຫາຍສົງໄສຢ່າງໄວພະລັນນັ້ນ ກໍໄດ້ແກ່ລົດຈັກຄູ່ຊີບທີ່ຖືກໂຈນປຸ້ນເອົາໄປນັ້ນຈອດເດັ່ນເປັນສະຫງ່າຢູ່ກາງຫ້ອງຂ້າງໂຕະ ທີ່ມີເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດທ່ານໜຶ່ງພວມນັ່ງສອບປາກຄຳຊາຍໜຸ່ມຜົມອ່າວຍາວທີ່ມືທັງສອງສວມປະຫຼັກຄູ່ວາງໄວ້ເທິງໂຕະ. ຖ້າຂ້ອຍເດົາບໍ່ຜິດ ກໍຄົງແມ່ນໝໍນີ້ລະ ທີ່ຕີຫົວຂ້ອຍພ້ອມທັງປຸ້ນເອົາເງິນແລະລົດຈັກໄປ.
“ແມ່ນຜູ້ນີ້ຕວ່າ ທີ່ເຈົ້າເອົາຄ້ອນຟາດຫົວລາວ?” ຕຳຫຼວດທ່ານນັ້ນຖາມຂຶ້ນດ້ວຍສຽງສີດັງໆ ພ້ອມກັບຊີ້ມືໃສ່ຂ້ອຍ.
“ໂດຍ…ແມ່ນ…ແມ່ນຜູ້ນີ້ລະ, ທ່ານຕຳຫຼວດ.” ມັນຕອບແບບບໍ່ເຕັມປາກເຕັມຄຳປານໃດ. ມັນເງີຍໜ້າແນມເບິ່ງຂ້ອຍ ພ້ອມທັງຍໍມືນົບແບບຄົນສຳນຶກຜິດ. “ຂໍໂທດອ້າຍຫຼາຍ…”
ມັນບໍ່ທັນເວົ້າສຸດຄວາມຄັກຊ້ຳ ຄວາມໝຶນຈັກວ່າມາແຕ່ໃສ ຈົນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຟິວຂາດ ໂດດຫຼູບໃສ່ມັນ ຫວັງຊິນ່ວນກຳປັ້ນໃສ່ໜ້າມັນຄັກໆຈັກບາດ. ແຕ່ບໍ່ທັນຈະເງື້ອແຂນ ຊາຍທີ່ນຳຂ້ອຍມາສະຖານທີ່ແຫ່ງນີ້ ກໍເຂົ້າມາຫ້າມໄວ້ຢ່າງທັນທ່ວງທີ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ແຕ່ກັດແຂ້ວແນມເບິ່ງໜ້າມັນດ້ວຍຄວາມແຄ້ນ…
ຂະນະທີ່ພວມລະງັບອາລົມແຄ້ນຢູ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຕ້ອງເຢັນສັນຫຼັງວາບບາດໜຶ່ງ ເມື່ອຍິງໄວກາງຄົນທີ່ຂ້ອຍລຶ້ງໜ້າດີຍ່າງເຂົ້າມາທາງປະຕູຫ້ອງພ້ອມດ້ວຍຕຳຫຼວດນາຍໜຶ່ງ. ພໍມາຮອດໃກ້ ລາວກໍໃຊ້ມືຊີ້ໜ້າຂ້ອຍ ພ້ອມກັບແຂກສຽງໃສ່ດ້ວຍຄວາມຢາກຮ້າຍສຸດຂີດ.
“ແມ່ນບັກຊົ່ວນີ້ແຫຼະ ທີ່ລັກເອົາເງິນຈາກລີ້ນຊັກຂອງບໍລິສັດໄປນະ!” ທັງເວົ້າທັງແລ່ນໃສ່ຂ້ອຍແບບໝຶນສຸດຂີດ.     ໄຄແຕ່ຊາຍຄົນນັ້ນ ແລະຕໍາຫຼວດຫ້າມໄວ້ທັນ ຄັນບໍ່ຊັ້ນຂ້ອຍກໍຄົງໄດ້ຮັບບາດເຈັບຕື່ມຢ່າງທ່ຽງແທ້ແນ່ນອນ…ຈັ່ງແມ່ນເວນກໍາຕິດຈະຫຼວດອີ່ຫຼີ!!!!

ໂດຍ ອາຈານ ແສງຟ້າ ໂຫລານຸພາບ

ສອງສ່ຽວ

__________________________

ສອງສ່ຽວ

__________________________

January 27, 2014 at 6:32pm

      ສອງສ່ຽວເດີນທາງໄກໂດຍຜ່ານຫາດຊາຍທີ່ກວ້າງໃຫຍ່.
      ລະຫວ່າງທາງທັງສອງໄດ້ຖົກຖຽງກັນເຖິງຂັ້ນຜູ້ໜຶ່ງເອົາມືຕົບໜ້າສ່ຽວຂອງຕົນຢ່າງແຮງ ແຕ່ສ່ຽວຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ໂຕ້ຕອບ ລາວພຽງແຕ່ນັ່ງຢ່ອງຢໍ້ລົງ ແລະໃຊ້ນີ້ວມືຂຽນບັນທຶກການກະທໍາຂອງສ່ຽວຕົນໃສ່ເທິງພື້ນຊາຍວ່າ:
      “ມື້ນີ້ ສ່ຽວຮັກໄດ້ຕົບໜ້າເຮົາບາດໜຶ່ງ!”

      ແລ້ວທັງສອງກໍພາກັນເດີນທາງຕໍ່ໄປ ຈົນມາເຖິງສາຍນໍ້າທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະໄຫຼແຮງສົມຄວນ… ເຮືອກໍບໍ່ມີ ຂອນໄມ້ກໍບໍ່ມີຈັກທ່ອນ, ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງຈຶ່ງຈໍາເປັນຕ້ອງລອຍຂວ້າມໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍກໍາລັງກາຍຂອງຕົນເອງ. ແຕ່ລະຫວ່າງທີ່ຈະເຖິງຝັ່ງ ສ່ຽວຜູ້ທີ່ຖືກຕົບໜ້າຊໍ້າພັດໝົດແຮງກ່ອນ ແຕ່ຊາຕາຍັງບໍ່ຂາດ ລາວໄດ້ຮັບການຊ່ອຍເຫຼືອຈາກສ່ຽວຜູ້ຕົບໜ້າລາວ.

      ເມື່ອຂຶ້ນຫວິດນໍ້າແລ້ວ ສ່ຽວຜູ້ຖືກຕົບໜ້າ ກໍຍ່າງໂຊຊັດໂຊເຊຂຶ້ນໄປນັ່ງຢູ່ພະລານຫີນແຄມນໍ້າ ແລະເອົາຫີນນ້ອຍສະຫຼັກລົງໃສ່ພະລານຫີນວ່າ:
      “ແລງມື້ນີ້ ສ່ຽວຮັກໄດ້ຊ່ອຍຊີວິດເຮົາໄວ້!”
     ສ່ຽວຜູ້ຊ່ອຍຊີວິດມີຄວາມແປກໃຈຕໍ່ການກະທໍາຂອງສ່ຽວຕົນ ຈຶ່ງຖາມວ່າ:
      “ເປັນຫຍັງໂຕຄືບໍ່ຂຽນໃສ່ພື້ນຊາຍອີກລະ?”
     ສ່ຽວຜູ້ໄດ້ຮັບການຊ່ອຍເຫຼືອຊີວິດຕອບວ່າ:
     “ຕອນທີ່ໂຕຕົບໜ້າເຮົານັ້ນ ເຮົາຂຽນໃສ່ພື້ນຊາຍ ກໍຍ້ອນວ່າສາຍລົມແຫ່ງການໃຫ້ອະໄພສາມາດພັດເປົ່າໃຫ້ຂໍ້ຄວາມດັ່ງກ່າວ ລຶບຫາຍໄປໄດ້ຢ່າງໄວພະລັນ. ແຕ່ກັບຕອນທີ່ໂຕຊ່ອຍຊີວິດເຮົາ ເຮົາສະຫຼັກມັນໃສ່ເທິງພະລານຫີນແຫ່ງຄວາມຊົງຈໍາຈາກສ່ວນເລິກຂອງຫົວໃຈ ຊຶ່ງສາຍລົມບໍ່ສາມາດລຶບມັນໃຫ້ສູນຫາຍໄປໄດ້."

ຂຽນໂດຍອາຈານ ແສງັ້າ ໂຫລານຸພາບ

ຄົນຕິເກັ່ງ

__________________
ຄົນຕິເກັ່ງ

_________________________________

January 30, 2014 at 8:53pm

ຢູ່ບ້ານແຫ່ງໜຶ່ງ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງເປັນຄົນມີນິໄສບໍ່ຄືກັບຜູ້ອື່ນ, ລາວເປັນຄົນມັກຕິ: ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຢູ່ບົນໜ້າໂລກນີ້ທີ່ທຸກຄົນບອກວ່າດີແລ້ວ ງາມແລ້ວ ຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ລາວຊໍ້າພັດມີຄວາມເຫັນກົງກັນຂ້າມ ເຊັ່ນ ເຮືອນທີ່ສ້າງຂຶ້ນຫຼັງບັກງາມໆ ແລະເປັນທີ່ຖືກໃຈຂອງຄົນທັງຫຼາຍທີ່ມາເຫັນຈົນບໍ່ຈັກແນວຊິຕິ; ເມື່ອຊາຍຄົນນີ້ມາເຫັນ ລາວຊໍ້າພັດບອກວ່າ ອັນນີ້ບໍ່ງາມ ບ່ອນນີ້ບໍ່ດີ ບ່ອນນັ້ນຂີ້ຮ້າຍ… ດ້ວຍເຫດນີ້ ຊື່ສຽງໃນເລື່ອງມັກຕິຂອງລາວຈຶ່ງດັງກ້ອງໄປທົ່ວ…
ມື້ໜຶ່ງມີຊ່າງສີມືຊັ້ນຍອດມາສ້າງພະພຸດທະຮູບໃຫ້ວັດໃນບ້ານແຫ່ງນັ້ນ. ເມື່ອສ້າງສໍາເລັດ ໄທບ້ານທຸກຄົນເຫັນວ່າດີວ່າງາມ, ທຸກສ່ວນຖືກຕ້ອງຕາມລັກສະນະຂອງພະພຸດທະຮູບ. ໃຜມາເບິ່ງຕ່າງກໍຍ້ອງຍໍຊົມເຊີຍສີມືຂອງນາຍຊ່າງວ່າສຸດຍອດແທ້ໆ, ບໍ່ມີໃຜຕິຈັກຄົນ. ຍັງແຕ່ຊາຍມັກຕິຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ມາເບິ່ງ, ໄທບ້ານຈຶ່ງຢາກລອງຖາມຊາຍຜູ້ນີ້ວ່າ ພະພຸດທະຮູບທັງດີທັງງາມຂະໜາດນີ້ ລາວຊິຫາເລື່ອງມາຕິໄດ້ບໍ່. ເມື່ອຊາຍມັກຕິຍ່າງເຂົ້າໄປພິຈາລະນາເບິ່ງພະພຸດທະຮູບ. ລາວໃຊ້ສາຍຕາເບິ່ງຊ້າຍເບິ່ງຂວາຢ່າງພິນິດ.
ສຽງຂອງພໍ່ຕູ້ໜຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ “ນີ້ທ້າວເອີຍ! ເບິ່ງໃຫ້ຄັກໆ ແລ້ວຕິມາເທາະວ່າພະພຸດທະຮູບອົງນີ້ບໍ່ງາມບ່ອນໃດ?”
ໄທບ້ານຕ່າງກໍຄາດເດົາກັນວ່າລາວຄົງຈະຕິວ່າ ພະພຸດທະຮູບອົງນີ້ ສົບນ້ອຍ ຫູໃຫຍ່ ຕີນຍາວ ມືສັ້ນໂພດ. ແຕ່ທຸກຄົນຕ້ອງຕື່ນຍຸບ ເມື່ອລາວບໍ່ຕິຕາມທຸກຄົນຄາດເດົາ ລາວຊໍ້າພັດຕິວ່າ:
“ພະພຸດທະຮູບອົງນີ້ຫຼໍ່ໄດ້ດີທຸກຢ່າງ ເສຍແນວດຽວຄື ເວົ້າບໍ່ໄດ້!”
ທຸກຄົນຫຼຽວເບິ່ງໜ້າກັນລັອກແລັກ ຄຶດບໍ່ເຖິງວ່າລາວຊິຕິມາໃນຮູບນີ້. ເມື່ອຕິພະພຸດທະຮູບອົງນັ້ນແລ້ວ, ຊາຍຄົນນັ້ນກໍຍ່າງໄປຕາມບ້ານຕ່າງໆ ເພື່ອທີ່ຈະຊອກຫາເລື່ອງຕິສິ່ງຕ່າງໆ ເພື່ອສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ຕົນເອງຫຼາຍຂຶ້ນ. ມື້ໜຶ່ງລາວໄດ້ຍ່າງໄປພົບສວນໝາກໂມ ໝາກອຶ, ຄົນມັກຕິບອກວ່າ:
“ໂອ້ຍ! ທໍາມະຊາດຈັ່ງແມ່ນບໍ່ດີແທ້ໆນໍ! ສ້າງຫຍັງຂຶ້ນມາກໍບໍ່ສົມດູນກັນ, ຄືໝາກໂມໝາກອຶນີ້ ເຄືອນ້ອຍໆ ແຕ່ອອກໝາກໃຫຍ່ໆ ທີ່ຈິງແລ້ວໝາກຄວນຈະນ້ອຍກວ່ານີ້.”
ຕິແລ້ວກໍຫົວຂວັນທໍາມະຊາດ ແລະຮູ້ສຶກພູມໃຈໃນຄວາມຊ່າງຕິຂອງຕົນເອງ. ເມື່ອຍ່າງໄປອີກຄາວໜຶ່ງ ກໍພໍ້ຕົ້ນໝາກຂາມ ລາວກໍຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ:
“ໜິ່! ເຫັນບໍ ທໍາມະຊາດຕັ້ງບໍ່ດີ ໝາກຂາມກົກບັກໃຫຍ່ ແຕ່ໝາກໜ່ວຍນ້ອຍໆ ໃບກໍນ້ອຍ ບໍ່ເໝາະສົມກັນເລີຍ. ໂອ້ຍທໍາມະຊາດເຈົ້າເອີຍ, ຈັ່ງແມ່ນບໍ່ໄດ້ເລື່ອງນໍ!”
ກ່າວແລ້ວກໍຍ່າງຕໍ່ໄປ. ຍ່າງໄປຍ່າງມາເລີຍໄປພໍ້ກົກໝາກມ່ວງ ລາວບໍ່ຍ່າງຜ່ານໄປລ້າໆ ແຕ່ລາວກໍຊອກຫາເລື່ອງມາຕິເຊັ່ນກັນວ່າ:
“ໝາກມ່ວງເອີຍ! ທໍາມະຊາດສ້າງເຈົ້າມາເປັນຕາຢາກຫົວແທ້ໆນໍ! ກົກບັກໃຫຍ່ ແຕ່ອອກໝາກໜ່ວຍນ້ອຍໆ ໃບກໍອ່າວນ້ອຍ ບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບໝາກຂາມເລີຍ. ຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ໝາກຂອງເຈົ້າຄວນຈະໃຫຍ່ສໍ່າກັບໝາກໂມ ຫຼືບໍ່ກໍໝາກອຶພຸ້ນ ມັນຈຶ່ງຊິເໝາະສົມກັນ… ຮ່າໆໆໆ”
ເຂົາຕິແລ້ວກໍຫົວຮ່າໆດ້ວຍຄວາມອິດເມື່ອຍຈາກການຍ່າງເລາະຕິສິ່ງຕ່າງໆ ຈຶ່ງນອນລົງພັກຜ່ອນຢູ່ກ້ອງກົກໝາກມ່ວງນັ້ນ ແລ້ວເຊືອບຫຼັບໄປ. ຂະນະທີ່ກໍາລັງຫຼັບສະບາຍຢູ່ນັ້ນ ລາວຕ້ອງຕົກໃຈຕື່ນຂຶ້ນມາທັນທີ ເມື່ອໝາກມ່ວງສຸກໜ່ວຍໜຶ່ງຫຼົ່ນລົງມາຖືກດັງຂອງລາວຢ່າງແຮງ, ລາວລູບດັງຂອງຕົນເອງດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຈົນໄດ້ຄາງໂອ້ຍໆ. ຄາວໜຶ່ງຕໍ່ມາ ເລືອດດັງກໍໄຫຼຊັດອອກມາຊິກໆ. ພໍແຕ່ເຫັນເລືອດ ລາວກໍຕົກໃຈ ແລ້ວກ່າວລໍາພັນຢ່າງຄົນສໍານຶກຜິດອອກມາວ່າ:
“ ໂອ້! ທໍາມະຊາດໄດ້ສ້າງສິ່ງຕ່າງໆຂຶ້ນມາພໍດີແລ້ວ ເໝາະສົມດີແລ້ວ. ຖ້າທໍາມະຊາດສ້າງໝາກມ່ວງໃຫ້ໃຫຍ່ສໍ່າໝາກໂມ ຫຼືໝາກອຶ, ປານນີ້ເຮົາຄົງຕາຍໄປແລ້ວ. ບັດນີ້ ເຮົາເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າທໍາມະຊາດໄດ້ສ້າງສິ່ງຕ່າງໆຂຶ້ນມາເໝາະສົມກັນແລ້ວ!” ທັງເວົ້າທັງເອົາມືລູບດັງຕົນເອງ ພ້ອມກັບຮ້ອງໂອຍໆຍ່າງອອກຈາກກົກໝາກມ່ວງໄປ ເພາະຢ້ານໝາກມ່ວງຊິຫຼົ່ນໃສ່ຫົວອີກ. ຈາກມື້ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໄທບ້ານກໍບໍ່ເຫັນຊາຍຜູ້ນີ້ຕິອີ່ຫຍັງອີກເລີຍ!!!!
ທີ່ມາແລະຂຽນໂດຍ ອາຈານ Sengfa Holanuphap

Sunday, 27 October 2013

ឡាវ ៖ ពីកុម្មុយនិស្តរណបវៀតណាម មកជាអំណាចបក្សតែមួយក្រោមឥទ្ធិពលចិន?

ស្តាប់ (06:32)

បញ្ចូលទៅក្នុង Playlist របស់ខ្ញុំ

ចម្លងទុក

លោកនាយករដ្ឋមន្រ្តីឡាវ ថុងស៊ីន ថំម៉ាវុន (Thongsing Thammavong)

RFI

ដោយ តាន់ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស្វ័រ

ថ្ងៃនេះហ្សង់-ហ្វ្រង់ស័រ តាន់ សូមបន្តចាប់អារម្មណ៍ទៅលើភូមិសាស្ត្រនយោបាយនៃភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍តទៅទៀត ដោយសូមលើកឡើងអំពីរបបនយោបាយនៃប្រទេសឡាវ។ ជាប្រទេសកុម្មុយនិស្តតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៥មក ប្រទសឡាវបានចាប់ផ្តើមលះបង់ចោលសេដ្ឋកិច្ចផែនការនៅឆ្នាំ១៩៨៦ ដើម្បីបែរទៅរកសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារវិញ។ ប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ រដ្ឋា ភិបាលឡាវក៏បានផ្តើមងាកចេញពីមនោគមវិជ្ជាMarx-Lénineនិយម បានបង្កើនទំនាក់ទំនងសេដ្ឋកិច្ចជាមួយប្រទេសចិននិងថៃ និងបានរើបម្រះម្តងបន្តិចៗចេញពីឥទ្ធិពលនយោបាយ ផ្តាច់មុខរបស់វៀតណាម។

ក្រោយពីបានធ្លាក់ទៅនៅក្រោមការកាន់កាប់របស់ចលនាប៉ាថេតឡាវនៅឆ្នាំ១៩៧៥មក ប្រទេសឡាវបានអនុម័តយករបបកុម្មុយនិស្តផ្តាច់ការនិងសេដ្ឋកិច្ចផែនការ។ នៅក្នុងសម័យសង្គ្រាមត្រជាក់និងនៅក្នុងបរិបទនៃការប្រជែងឥទ្ធិពលគ្នារវាងសហភាពសូវៀតនិងចិន ឡាវកុម្មុយនិស្តបានក្លាយទៅជាប្រទេសរណបរបស់វៀតណាមដែលបានជ្រើសយក សហភាពសូវៀតធ្វើជារៀមច្បង ដើម្បីប្រឆាំងនឹងចិន។ នៅក្នុងន័យនេះ ថ្នាក់ដឹកនាំទីក្រុងវាងចាន(Vientiane) បានអនុញ្ញាតឲ្យវៀតណាមដាក់ទ័ពប្រមាណពី៤០ ០០០ ទៅ៥០ ០០០នាក់ នៅលើទឹកដីខ្លួនពីឆ្នាំ១៩៧៥រហូតដល់ពាក់កណ្តាលទសវត្សរ៍ទី៨០។
តាំងពីឆ្នាំ១៩៨៦មក ប្រទេសឡាវដែលយកគំរូតាមវៀតណាមបាននិងកំពុងបន្តធ្វើកំណែទម្រង់ ដោយលះបង់ចោលបណ្តើរៗសេដ្ឋកិច្ចផែនការហើយងាកមករកសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ វិញ។ ប៉ុន្តែទន្ទឹមនេះ ថ្នាក់ដឹកនាំបន្តអនុវត្តរបបនយោបាយផ្តាច់ការ ដែលគ្រប់គ្រងដោយគណបក្សតែមួយគត់ នោះគឺបក្សបដិវត្តន៍ប៉ាថេតឡាវ(PRPL)។ ជាក់ស្តែង នៅក្នុងសភាបច្ចុប្បន្ននៃប្រទេសមួយនេះ តំណាងរាស្រ្តទាំងអស់លើកលែងតែ៤នាក់ចេញ សុទ្ធតែជាសមាជិករបស់បក្សកុម្មុយនិស្ត។ អ្វីៗ ក៍ឋិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃបក្សដែលលាតសន្ធឹងឥទ្ធិពលរបស់ខ្លួនចូលទៅដល់គ្រប់កៀនកោះនៃសង្គម តាមរយៈអង្គការផ្សេងៗ រួមមានជាអាទិ៍រណសិរ្សកសាងជាតិ សហព័ន្ធន៍សហជីព សហភាពយុវវ័យបដិវត្តន៍ និងសហភាពនារីបដិវត្តន៍។

រក្សាការណ៍សម្ងាត់ នេះហើយគឺជាគោលការណ៍របស់សមាជិកទាំង១១រូបនៃការិយាល័យនយោបាយបក្សដែលជាអ្នកត្រួតត្រាប្រទេស។ គ្មានឡើយស្រមោលឬវត្តមានរបស់អ្នក ប្រឆាំងនៅលើឆាកនយោបាយ ហើយក៏គ្មានដែរសិទ្ធិសេរីភាពសំខាន់ៗ ដូចជាសេរីភាពសារព័ត៌មានជាដើម។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រទេសឡាវមានកំណើនសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ល្អ នារយៈពេលជាង១០ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ គឺប្រមាណ៦ឬ៧%ក្នុងមួយឆ្នាំៗ។ តួលេខនេះបានកើនរហូតដល់ទៅ៨%ឯណោះនៅឆ្នាំ២០១២ ដោយសារតែគម្រោងធំៗមួយចំនួន នៅលើវិស័យវារីអគ្គិសនី រ៉ែ ដឹកជញ្ជូននិងទេសចរណ៍។ ឡាវក៏បានក្លាយជាសមាជិកអង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោកនៅឆ្នាំ២០១៣ដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ ប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដ៏តូចមួយនេះនៅតែក្រីក្រ ក្រីក្រជាងគេបង្អស់នៅក្នុងភូមិភាគអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ជាទូទៅ ការអភិវឌ្ឍន៍មានលក្ខណៈយឺតយ៉ាវ ដោយហេតុតែកង្វះហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនិងកង្វះធនធានមនុស្ស។

ប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ប្រទេសឡាវហាក់បីដូចជាបាននិងកំពុងបន្តរើបម្រះខ្លួនចេញពីមនោគមវិជ្ជាកុម្មុយនិស្ត។ ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែង លោកប៊ូអាសូន ប៊ូផាវ៉ាន់(Bouasone Bouphavanh) ដែលជានាយករដ្ឋមន្ត្រីពីឆ្នាំ២០០៦ដល់ឆ្នាំ២០១០ បានប្រកាសដោយឥតលាក់លៀមថា លែងត្រូវការទៀតហើយទ្រឹស្តីរបស់Marx-Lénineនិងថាប្រទេសឡាវត្រូវតែអនុវត្តមនោគមវិជ្ជាថ្មី ដែលសមស្របទៅតាមកាលៈទេសៈនៃសតវត្សរ៍ទី២១ នោះគឺមនោគមវិជ្ជា«សាច់ការនិយម»។ រីឯលោកនាយករដ្ឋមន្ត្រីបច្ចុប្បន្ន គឺលោកថុងស៊ីន ថំម៉ាវុន (Thongsing Thammavong) ក៏មានទស្សនៈដូចគ្នាអ៊ីចឹងដែរ។

ក្នុងគ្រាបច្ចុប្បន្ន នៅលើសាច់ការជាក់ស្តែង មនោគមវិជ្ជាកុម្មុយនិស្ត គ្មានប្រយោជន៍អ្វីផ្សេង សម្រាប់បក្សបដិវត្តន៍ប៉ាថេតឡាវ ក្រៅតែពីអនុញ្ញាតឲ្យអាជ្ញាធរគ្រប់គ្រងរដ្ឋបាល ដាក់គំនាបទៅលើមន្ត្រីរដ្ឋការឲ្យគោរពវិន័យ និងទៅលើប្រជាជនឲ្យកោតខ្លាចរដ្ឋាភិបាលតែប៉ុណ្ណោះ។

លើសពីនេះទៅទៀត កម្មាភិបាលជំនាន់ថ្មីនៃបក្សកុម្មុយនិស្តឡាវយល់ឃើញថា អ្វីដែលសំខាន់ក្នុងសម័យឥឡូវ គឺសេដ្ឋកិច្ច មិនមែនមនោគមវិជ្ជាទៀតទេ។ ពួកគេចង់បើកដៃកាន់តែធំទទួលសេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ បើកចំហទ្វារនៃប្រទេសទទួលអង្គការអន្តរជាតិនានា និងបើកសិទ្ធិឲ្យឡាវនិងឡាវអាចជជែកពិភាក្សាគ្នាដោយសេរី។

ការប្រាថ្នាចង់ឲ្យសង្គមផ្លាស់ប្តូរបែបនេះមិនមែនចៃដន្យឡើយ។ សេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារបាននិងកំពុងបន្តជួយរំដោះប្រទេសឡាវឲ្យរួចផុតពីឥទ្ធិពលផ្តាច់មុខរបស់វៀតណាម ដែលត្រូវប្រជែងជើងគ្នានឹងចិន ថៃ ព្រមទាំងបស្ចិមប្រទេសមួយចំនួន។ នៅក្នុងចំណោមប្រទេសជាង៤០ដែលដាក់ទុនរកស៊ីនៅប្រទេសឡាវសព្វថ្ងៃ វៀតណាមជាប់លំដាប់ថ្នាក់លេខ៣តែប៉ុណ្ណោះ នៅក្រោយថៃនិងចិន។

ការប្រជែងជើងគ្នារវាងចិននិងវៀតណាមក្នុងការទាក់ទងរកស៊ីជាមួយប្រទេសឡាវ បាននិង កំពុងបន្តបំផុសឱ្យមាននូវសំណួរមួយចំនួនជុំវិញឥទ្ធិពលនយោបាយរបស់ទីក្រុងហាណូយ ទៅលើទីក្រុងវាងចាន។ តើបក្សបដិវត្តន៍ប៉ាថេតឡាវនៅតែឋិតក្រោមបង្គាប់របស់ទីក្រុងហាយណូយដូចពីមុនទៀតដែរឬទេ? តើតាមរយៈយុទ្ធសាស្រ្តនៃអំណាចស្រទន់«Soft Power» ចិនកំពុងបង្កើនឥទិ្ធពលនយោបាយរបស់ខ្លួនទៅលើប្រទេសឡាវដែរឬទេ?

យ៉ាងណាក៏ដោយ គេកត់សម្គាល់ឃើញថា វគ្គបណ្តុះបណ្តាលនយោបាយដែលបក្សកុម្មុយនិស្តឡាវរៀបចំឡើងប្រាំខែម្តងសម្រាប់មន្ត្រីរដ្ឋការ និងដែលពីដើមតែងតែបានប្រព្រឹត្តទៅនៅទីក្រុងហាណូយ ឥឡូវនេះត្រូវលើកទៅធ្វើនៅប្រទេសចិនវិញ នៅទីក្រុងKunming ក្នុងខេត្តYunnan ជាប់នឹងព្រំដែនខាងជើងនៃប្រទេសឡាវ៕

ផ្សាយបន្តពី ទំព័រដើម

Tuesday, 20 August 2013

ភាសាលាវម្ង៉ៃមួយពាក្យ ພາສາລາວວັນລະຄຳ

..	ເລື່ອງ	ເບີ່ງ	ຄວາມເຫັນ


1	ເຕີບ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (15 ວັນ)	157	0
2	ຊີເນມາ - ຟິມ - ຫນັງ - ພາບພະຍົນ - ຮູບເງົາ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (11 ເດືອນ) ຫລ້າສຸດ: ອັກຂະຫລະກອນ	2858	6
3	ເລື່ອງພາສາລາວອີກແລ້ວ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (11 ເດືອນ) ຫລ້າສຸດ: ອັກຂະຫລະກອນ	1432	5
4	ອຸບັດເຫດ - ອຸປັດຕິເຫດ - ອຸປະຕິເຫດ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (11 ເດືອນ) ຫລ້າສຸດ: ອັກຂະຫລະກອນ	1336	5
5	ປະຖົມມະເລີກ-ປະຖົມມະເລິກ-ປະຖົມມະລືກ-ປະຖົມມະລຶກ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (2 ປີ) ຫລ້າສຸດ: saixelamphao	2557	2
6	ບັ້ງໄຟດອກ - ດອກໄມ້ໄຟ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: vathana	2402	1
7	ຕິດແສດ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: ຄສວ	2154	5
8	ຂອບໃຈ - ຄອບໃຈ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: Alex	2212	3
9	ຫຸນ-ຮຸນ ຫຸ່ນ-ຮຸ່ນ ຫຸ້ນ-ຮຸ້ນ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: ໃບທູນຜາຂຸມ	2431	3
10	ລອຍກະທົງ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: ມືປາບຜາບມານ	2560	14
11	ລຸ້ນ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: ຄສວ	2267	11
12	ແອບ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (3 ປີ) ຫລ້າສຸດ: vathana	1482	6
13	ຄໍາທັກທາຍ “ສະບາຍດີ” ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (4 ປີ) ຫລ້າສຸດ: ກໍາປະນາດ	1626	12
14	ສູດລົດນໍ້າ ໂດຍ: ອັກຂະຫລະກອນ (4 ປີ) ຫລ້າສຸດ: vathana	1325	9

Tuesday, 16 April 2013

Savannakhet-Laobao High-Speed Railway: Financing Secured

12/04/2013 J&C

High Speed Rail From Savannakhet To Vietnam border

Giant Consolidated Limited has received US$5 billion of financial assistance from a New Zealand financial institute Rich Banco Berhad to fulfill the construction of a 220km high-speed railway, connecting Savannakhet province with Laobao on Lao-Vietnamese border.

The US$5-billion Fund Syndication Agreement signing ceremony for the Savannakhet-Laobao Railway Project was held in Vientiane on April 10.

The signatories to the document were representative of the Rich Banco Berhad, Mr. Gilbert Hung Ho Kuen, and Chairman of the Giant Consolidated Limited, Mr. Mohammad Fadzwi in the witnesses of British Ambassador to Laos, Mr. Philip Malone, and relevant officials of both sides.

The railway project is designed to facilitate the transport in Laos and reduce logistic cost for freight forwarding companies. Mr. Mohammad said the construction of Savannakhet-Laobao high-speed railway will help turn landlocked Laos into a land-link country.

This railway is to create better opportunity for trade and goods transport system and reduce transport time, Mr. Mohammad added. Savannakhet is located on the East-West Corridor linking Thailand, Laos and Vietnam.

Main component of the corridor is the Lao-Thai Friendship Bridge between Savannakhet and Moukdahan ( Thailand) and Road No. 9 in Savannakhet.

Source: KPL

Thursday, 17 January 2013

Disappearance of Human Rights Defender Sombath Somphone


Share on facebook Share on print Share on twitter Share on google More Sharing Services	Download បន្តពី CCHR Facebook: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=4702723598716&set=a.1094728241087.2017398.1012985590&type=1&theater

Sunday, 9 December 2012

លិខិតចំហ

Sunday, 4 November 2012

ປະທານປະເທດຕ້ອນຮັບຄະນະຜູ້ແທນມາຮ່ວມກອງປະຊຸມອາເຊັມ 9

ໃນວັນທີ 4 ພະຈິກ 2012 ນີ້, ທີ່ສຳນັກງານປະທານປະເທດ ( ຫໍຄຳ ), ພະນະທ່ານ ຈູມມາລີ ໄຊຍະສອນ, ປະທານປະເທດແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາ ຊົນລາວ ໄດ້ໃຫ້ກຽດຕ້ອນຮັບການເຂົ້າຢ້ຽມຂ່ຳນັບຂອງຄະນະຜູ້ແທນກອງປະຊຸມສຸດຍອດອາຊີ-ເອີຣົບ ຄັ້ງທີ 9 ຫລື ອາເຊັມ 9 ປະກອບມີ 2 ປະເທດຕາມລຳດັບດັ່ງນີ້: ສົມເດັດ ອັກຄະມະຫາເສນາບໍດີ ເຕໂຈ ຮຸນແຊນ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີແຫ່ງ ຣາຊາອານາຈັກ ກຳປູເຈຍ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ; ທ່ານ ຫງວຽນ ເຕິນ ຢຸງ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ສັງຄົມ ນິຍົມ ຫວຽດນາມ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ, ໃນໂອກາດທີ່ເດີນມາເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມອາເຊັມ 9 ທີ່ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນລະຫວ່າງວັນທີ 5-6 ພະຈິກ 2012 ນີ້ .

ພະນະທ່ານປະທານປະເທດແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ສະແດງຄວາມຍິນດີຕ້ອນຮັບ ແລະ ຕີລາຄາສູງຕໍ່ການມາ ເຂົ້າຮ່ວມໃນກອງປະຊຸມອາເຊັມຄັ້ງນີ້, ເຊິ່ງເປັນການໃຫ້ກຳລັງໃຈ ອັນແຮງກ້າຕໍ່ລັດຖະບານ ແລະ ປະຊາຊົນລາວ. ຫວັງວ່າ ການມາຮ່ວມກອງປະຊຸມດັ່ງກ່າວ ຈະເປັນການປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນ ເຂົ້າໃນການເສີມຂະຫຍາຍສາຍພົວພັນມິດຕະ ພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືລະຫວ່າງປະເທດ ໃຫ້ນັບມື້ກວ້າງ ຂວາງຍິ່ງໆຂຶ້ນ .

ຂະນະດຽວກັນ, ນາຍົກລັດຖະມົນຕີທັງສອງປະເທດ ກໍໄດ້ສະແດງຄວາມຂອບໃຈປະທານປະເທດລາວ ໃນການໃຫ້ກຽດຕ້ອນຮັບການເຂົ້າຢ້ຽມຂ່ຳນັບຂອງຄະນະ ແລະ ຕີລາຄາສູງ ຕໍ່ການກະກຽມການດຳເນີນກອງປະຊຸມສຸດຍອດ ອາເຊັມ 9, ພ້ອມທັງສະແດງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຢ່າງໜັກແໜ້ນ ແລະ ອວຍພອນໃຫ້ ສປປ ລາວ ຈົ່ງປະສົບຜົນສຳເລັດ ໃນການຈັດ ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ ແລະ ຖືຜົນສຳເລັດຂອງປະຊາຊົນລາວ ກໍປຽບສະເໝືອນຜົນສຳເລັດຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມເຊັ່ນດຽວກັນ .

ທີ່ມາ:http://www.kpl.net.la/lao/index%20lao.htm

ຮ່ຳຮຽນເອົາແບບຢ່າງດ້ານການນຳພາ-ຊີ້ນຳ ແລະ ຄຸນສົມບັດ

ຮ່ຳຮຽນເອົາແບບຢ່າງດ້ານການນຳພາ-ຊີ້ນຳ ແລະ ຄຸນສົມບັດ ອັນໃສແຈ້ງຂອງຜູ້ນຳການປະຕິວັດຮຸ່ນທຳອິດຂອງພັກເຮົາ

(ເນື່ອງໃນໂອກາດລະນຶກວັນສ້າງຕັ້ງພັກ ຄົບຮອບ 57 ປີ)

ວັນທີ 22/3/2012 ແມ່ນວັນສ້າງຕັ້ງພັກ ຄົບຮອບ 57 ປີ. ການສະເຫລີມ ສະຫລອງວັນສ້າງຕັ້ງພັກ ໃນປີນີ້ແມ່ນພໍດີກັບໂອກາດທີ່ພັກ- ລັດຖະບານເຮົາ ຈັດພິທີປະດິດສະຖານອັດຖິຂອງຜູ້ນຳການປະຕິວັດຮຸ່ນທຳອິດໄວ້ທີ່ສຸສານ ແຫ່ງຊາດ. ໃນໂອກາດອັນມີຄວາມຫມາຍນີ້ ສະຫາຍ ຈູມມາລີ ໄຊຍະສອນ ເລຂາທິການໃຫຍ່ ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ປປ ລາວ, ປະທານປະເທດ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໄດ້ກ່າວສູນທອນພົດ ສັນລະເສີນ, ສະດຸດີຜົນງານການປະ ກອບສ່ວນອັນໃຫຍ່ຫລວງຂອງບັນດາຜູ້ນຳຮຸ່ນທຳອິດຂອງພັກເຮົາ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍໄດ້ສະແດງຄວາມເຄົາລົບຮັກ, ຄວາມກະຕັນຍູຮູ້ບຸນຄຸນຕໍ່ຄຸນງາມຄວາມ ດີ ໂດຍໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນແບບຢ່າງດ້ານການເຄື່ອນໄຫວນຳພາຊີ້ນຳ ແລະ ແບບຢ່າງດ້ານຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ ກໍຄືແບບດຳລົງຊີວິດທີ່ປອດໄສຈົບ ງາມຂອງ ພວກເພິ່ນ. ສະນັ້ນ ທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ, ທົ່ວກຳລັງປະກອບອາວຸດ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນເຮົາຕ້ອງຕັ້ງຫນ້າຄົ້ນຄວ້າກຳແຫນ້ນເນື້ອໃນຂອງສູນທອນພົດ ດັ່ງກ່າວ ແລະ ນຳໄປປະຕິບັດ ທັງນີ້ກໍເພື່ອສືບຕໍ່ເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອອັນສະຫງ່າລາສີຂອງພັກ ຕິດພັນກັບການສະແດງຄວາມກະຕັນຍູຮູ້ບຸນຄຸນ ຕໍ່ບັນດາຜູ້ນຳ ທີ່ໄດ້ນຳພາ ສ້າງຕັ້ງ ແລະ ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ບຳລຸງສ້າງພັກເຮົາໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ ເຂັ້ມແຂງມາເປັນກ້າວໆ, ສາມາດເຮັດສຳເລັດຫນ້າທີ່ ແລະ ພາລະກຳປະຫວັດສາດ ໃນແຕ່ລະ ໄລຍະ ໄດ້ຢ່າງຫນ້າພູມໃຈ.

ປະຫວັດແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ ແລະ ສ້າງສາຊາດເຮົາ.

ຊາດລາວເຮົາໄດ້ຜ່ານໄລຍະປະຫວັດສາດແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ ແລສ້າງສາມາ ເປັນພັນໆປີ; ຄົນລາວມີນ້ຳໃຈຕໍ່ສູ້ອາດຫານຊານໄຊ ຕ້ານການຮຸກຮານຂອງອິດທິ ກຳລັງຕ່າງດ້າວ ແລະ ມີຄວາມອົດທົນບາກບັ່ນ, ປະດິດສ້າງ ໃນການທຳມາຫາກິນ ແລະ ສ້າງສາ. ໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງປະຫວັດສາດອັນຍາວນານນັ້ນ, ຊາດເຮົາກໍມີບັນພະບູຣຸດຜູ້ເກັ່ງກ້າສາມາດທີ່ໄດ້ນຳພາປວງຊົນ ດຳເນີນການຕໍ່ ສູ້ຕ້ານການຮຸກຮານ ແລະ ການຄອບຄອງກົດຂີ່ຂອງຕ່າງຊາດ ເພື່ອຮັກສາຊາດ - ຮັກສາ ແຜ່ນດິນ. ຍ້ອນແນວນັ້ນຈຶ່ງມີຊາດລາວ - ມີຄົນລາວດຳລົງຄົງຢູ່ຮອດ ຊູ່ມື້ນີ້.

ໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ປົກປັກຮັກສາຊາດ ແລະ ສ້າງຊາດເປັນ ພັນໆປີນັ້ນ ພວກເຮົາເຫັນວ່າໄລຍະທີ່ພົ້ນເດັ່ນ ແມ່ນໄລຍະແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ອັນ ຫຍຸ້ງຍາກ ຢຶດເຍື້ອຍາວນານ ແຕ່ເດັດຂາດມີໄຊ ຂອງປະຊາຊົນລາວພາຍໃຕ້ ການນຳພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ແລະ ແນວລາວສ້າງຊາດຕ້ານ ການຄອບຄອງ ຂອງພວກຈັກກະພັດລ່າເມືອງຂຶ້ນ ແລະ ລູກແຫລ້ງຕີນມືຂອງ ພວກເຂົາ ເພື່ອຄວາມເປັນເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ແລະ ອິດສະລະພາບຂອງ ປະຊາຊົນລາວ ບັນດາເຜົ່າ.

ພວກເຮົາຮູ້ສຶກພາກພູມໃຈທີ່ສຸດທີ່ໄດ້ມີຜູ້ນຳ 7 ທ່ານຄື: ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ, ປະທານ ສຸພານຸວົງ, ທ່ານ ຫນູຮັກ ພູມສະຫວັນ, ທ່ານ ພູມີ ວົງວິຈິດ , ທ່ານ ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ, ທ່ານ ສີສົມພອນ ລໍວັນໄຊ ແລະ ທ່ານ ພູນ ສີປະເສີດ ເປັນແກນສານນຳພາທີ່ປີຊາສາມາດ, ສະຫວາດສ່ອງໃສໃນຂະບວນ ການຕໍ່ສູ້ຂອງ ປະຊາຊົນເຮົາ.

ບັນດາຜູ້ນຳຮຸ່ນທຳອິດຂອງພັກເຮົາທີ່ໄດ້ກ່າວນາມມານັ້ນໄດ້ນຳພາສະ ມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ, ນັກຮົບປະຕິວັດ ແລະ ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ, ບັນດາ ຊັ້ນຄົນທີ່ມີຈິດໃຈຮັກເຊື້ອແພງຊາດ ເຮັດສຳເລັດພາລະກຳປະຫວັດສາດ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຢ່າງຫນ້າອັດສະຈັນ; ນັ້ນຄືການຜາບແພ້ອິດທິກຳລັງຈັກກະພັດ ຜູ້ຮຸກ ຮານ ທີ່ມີກຳລັງແຮງເຫນືອກວ່າຕັ້ງຫລາຍເທົ່າ; ປົດປ່ອຍທົ່ວປະເທດ ແລະ ລຶບລ້າງອຳນາດການປົກຄອງຂອງພວກປະຕິການຂາຍຊາດ ແລະ ລະບອບ ລາຊາທິປະໄຕ ແລ້ວສະຖາປະນາ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປຜະຊາຊົນລາວ ຂຶ້ນໃນວັນທີ 2 ທັນວາ 1975 ຢ່າງສະຫງ່າຜ່າເຜີຍ.

ຜ່ານພາຍຸລົມແດງແຫ່ງການຕໍ່ສູ້ກວ່າ 30 ປີ ທີ່ຍາດໄດ້ໄຊຊະນະອັນຍິ່ງ ໃຫຍ່ເປັນປະຫວັດການ ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ ໂດຍມີກຳມະການກົມ ການເມືອງ 7 ທ່ານ ເປັນແກນນຳນັ້ນ, ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນແຈ້ງສັດຈະທຳທີ່ວ່າ “ ມະຫາຊົນເປັນຜູ້ສ້າງປະຫວັດສາດ; ປະຫວັດສາດໄດ້ສ້າງຜູ້ນຳ ” !

ພາຍຫລັງສະຖາປະນາລະບອບໃຫມ່ ບັນດາຜູ້ນຳຮຸ່ນທຳອິດ ຊຶ່ງມ ີທ່ານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ທີ່ເຄົາລົບຮັກ ເປັນຜູ້ນຳຫນ້າ ກໍໄດ້ສືບຕໍ່ອຸທິດຕົນທັງເຮືອ ແຮງ ແລະ ສະຕິປັນຍາເຂົ້າໃນການນຳພາ ພາລະກົດປົກປັກຮັກສາຫມາກຜົນ ຂອງການປະຕິວັດ, ກໍ່ສ້າງພື້ນຖານເສດຖະກິດສັງຄົມ-ວັດທະນະທຳ ແລະ ລະບົບ ການເມືອງຂອງລະບອບປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ. ເຖິງວ່າຈະຍັງຂາດ ບົດຮຽນຕົວຈິງ, ແຕ່ບັນດາຜູ້ນຳຂອງພວກເຮົາ ກໍໄດ້ເຊີດຊູມານະຈິດປະຕິ ວັດ ອັນສູງສົ່ງ ນຳພາ - ພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະສ້າງສາລະບອບໃຫມ່ໄດ້ຢ່າງ ມີໄຊ, ສາມາດຜ່ານມາຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ສິ່ງທົດສອບນາໆ ປະການ; ພາປະເທດຊາດ ກ້າວຂຶ້ນສູ່ຈຸດຫມາຍປາຍທາງໄດ້ຢ່າງຫນັກແຫນ້ນມາເປັນກ້າວໆ. ພວກເພິ່ນໄດ້ນຳພາພັກເຮົາເຮັດສຳເລັດພາລະກຳ ປະຫວັດສາດ ໃນໄລຍະໃຫມ່ໄດ້ຢ່າງ ສົມກຽດ, ທັງໄດ້ໃຫ້ບົດຮຽນ ແລະ ຄວາມເປັນແບບຢ່າງ ອັນໃສແຈ້ງໄວ້ໃຫ້ພັກເຮົາສືບທອດເສີມຂະຫຍາຍ.

ແບບຢ່າງອັນໃສແຈ້ງຂອງຜູ້ນຳປະຕິວັດຮຸ່ນທຳອິດຂອງພັກເຮົາ.

ຄວາມເປັນແບບຢ່າງທີ່ສຳຄັນອັນທຳອິດແມ່ນ ຄວາມເດັດດ່ຽວອາດຫານ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນອັນຫນັກແຫນ້ນຕໍ່ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດ ແລະ ຄວາມ ປີຊາສາມາດ ໃນການວາງແນວທາງຍຸດທະສາດ ແລະ ຍຸດໂທບາຍ.

ການຕໍ່ສູ້ປົດປ່ອຍຊາດ ແລະ ປົກປັກຮັກສາລະບອບໃຫມ່ຢູ່ປະເທດເຮົາມີ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ມີສິ່ງທ້າທາຍຫລາຍຢ່າງ; ສະຖານະການກໍມີການປ່ຽນ ແປງທີ່ສັບສົນຢູ່ເລື້ອຍໆ. ເຖິງວ່າສະຖານະການຈະຜັນແປໄປຄືແນວໃດກໍຕາມ ແຕ່ບັນດາຜູ້ນຳເຮົາເວລາໃດເພິ່ນກໍມີຄວາມອາດຫານ- ຫນັກແຫນ້ນ ແລະ ເວລາໃດພວກເພິ່ນກໍເຊີດຊູຄວາມເປັນເຈົ້າການປະດິດສ້າງ ໃນການນຳພາ ຊີ້ນຳ; ຍິ່ງຍາກກໍຍິ່ງອົດທົນ ! ຍິ່ງສັບສົນກໍຍິ່ງມີຄວາມທຸ່ນທ່ຽງ; ຍິ່ງລະອິດລະ ອ້ຽວຂ້ຽວຂາດ ກໍຍິ່ງສະຫລາດສ່ອງໃສ ! ຄວາມເປັນແບບຢ່າງຂອງບັນດາຜູ້ ນຳ 7 ທ່ານ ດັ່ງກ່າວນັ້ນໄດ້ສ້າງຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນ ແລະ ຄວາມເຫລື້ອມໃສສັດ ທາໃຫ້ແກ່ສະມາຊິກພັກ; ພະນັກງານຮ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນເຮົານັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ; ທັງເປັນສິ່ງຊຸກຍູ້ປຸກລະດົມກຳລັງໃຈ ໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ສູ້ຮົບ ແລະ ສ້າງສາ. ຍ້ອນແນວນັ້ນຂະບວນການຕໍ່ສູ້ປົດປ່ອຍຊາດ ຈຶ່ງມີກຳລັງແຮງຊະນະເລີດ, ເຮັດໃຫ້ການປົກປັກຮັກສາລະບອບໃຫມ່ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາ ປະເທດ ຊາດ ກາຍເປັນພາລະກິດຂອງທົ່ວປວງຊົນ ແລະ ມີຜົນສຳເລັດເປັນກ້າວໆ ມາຢ່າງຕໍ່ ເນື່ອງ.

* ຄວາມເປັນແບບຢ່າງສຳຄັນອັນທີ່ສອງ ແມ່ນຄວາມເປັນເຈົ້າການປະ ດິດສ້າງ ໃນການປັບປຸງບູລະນະແນວທາງຂອງພັກ ໃຫ້ສອດຄ່ອງສະພາບ ຈຸດພິເສດ ຂອງສະພາບແວດລ້ອມພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ,ທັງຖືກກັບຄວາມ ມຸ່ງມາດປາດຖະຫນາຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ເຮັດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອຜົນປະໂຫຍດ ຂອງປະຊາຊົນ.

ຄືຮູ້ນຳກັນແລ້ວວ່າ, ຜູ້ນຳທັງ 7 ທ່ານ ຂອງພວກເຮົາລ້ວນແຕ່ມີຄວາມ ສາມາດສູງດ້ານການຮຽນຮູ້ຈາກຕົວຈິງ; ທັງມີຄວາມສະດຸ້ງໄວຕໍ່ການຜັນແປ ຂອງສະຖານະການ ແລະ ມີໄຫວພິບສູງ. ຍ້ອນແນວນັ້ນພວກເພິ່ນຈຶ່ງມີຄວາມ ກ້າຫານປັບປຸງບູລະນະແນວທາງໃຫ້ມີຄວາມສອດຄ່ອງກັບ ສະພາບແວດ ລ້ອມ ໃນແຕ່ລະໄລຍະທັງຮູ້ໃຊ້ຍຸດໂທບາຍ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າຫມາຍຍຸດທະສາດ; ທັງກຳແຫນ້ນກາລະໂອກາດອັນອຳນວຍ ແລະ ຮູ້ນຳໃຊ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ທັນການ. ອັນພົ້ນ ເດັ່ນທີ່ສຸດ ແມ່ນການວາງແນວທາງປ່ຽນແປງໃຫມ່ ແລະ ຫົກຫລັກການພື້ນຖານແຫ່ງການດຳເນີນພາລະກິດປ່ຽນແປງໃຫມ່ ຊຶ່ງແມ່ນ ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ເປັນຜູ້ນຳພາລິເລີ່ມ.

ແນວທາງປ່ຽນແປງໃຫມ່ ແມ່ນປັດໄຈໃຫມ່ແຫ່ງການເສີມຂະຫຍາຍ ກຳລັງແຮງສັງລວມ ພາຍໃນຊາດ ສົມທົບກັບກຳລັງແຮງຈາກສາກົນ ເຂົ້າໃນ ການພັດທະນາສ້າງສາປະເທດຊາດ ຂອງພວກເຮົາໃຫ້ມີຈັງຫວະ ແລະ ບາດ ກ້າວຂະຫຍາຍຕົວໃຫມ່; ມີແນວທາງປ່ຽນແປງໃຫມ່ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັງຄົມມີຄວາມ ສາມັກຄີປອງດອງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ວົງຄະນະຍາດແຫ່ງຊາດມີຄວາມເປັນ

ປຶກແຜ່ນແຫນ້ນຫນາຍິ່ງຂຶ້ນ; ມີແນວທາງປ່ຽນແປງໃຫມ່ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການພົວ ພັນຮ່ວມມືສາກົນ ນັບມື້ນັບເປີດກວ້າງ ແລະ ມີເພື່ອນມິດນັບມື້ນັບຫລາຍ, ຖານະບົດບາດຂອງປະເທດເຮົາໄດ້ຮັບການເຊີດຊູຢ່າງສົມຄູ່. ອັນນີ້ ທັງເປັນ ແບບຢ່າງ ແລະ ທັງເປັນບົດຮຽນສຳລັບພັກເຮົາ ທີ່ໄດ້ຮັບການສືບທອດເສີມ ຂະຫຍາຍຕໍ່ໆມາ ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ແຕ່ລະຄັ້ງດ້ວຍຄວາມຈົງຮັກພັກດີ.

* ຄວາມເປັນແບບຢ່າງສຳຄັນອັນທີ່ສາມ ທີ່ຜູ້ນຳຮຸ່ນທຳອິດໄດ້ສ້າງເປັນ ມໍລະດົກປະໄວ້ໃຫ້ພວກເຮົານັ້ນ ແມ່ນຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບ ພາຍໃນ ຫມູ່ຄະນະການນຳພາສູງສຸດທັງ 7 ທ່ານ ທີ່ໄດ້ເປັນຫີນສີລາອັນແຂງແກ່ນໃຫ້ ແກ່ຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບ ໃນທົ່ວພັກ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນ.

ພັກເຮົາແມ່ນພັກທີ່ເຄື່ອນໄຫວຕາມຫລັກການລວມສູນປະຊາທິປະໄຕ, ນຳພາເປັນຫມູ່ຄະນະ ແລະ ມີການແບ່ງງານໃຫ້ບຸກຄົນຮັບຜິດຊອບ. ພວກເຮົາ ຮູ້ສຶກຊື່ນຊົມຍິນດີທີ່ສຸດ ທີ່ເຫັນວ່າ ຕະຫລອດເວລາອັນຍາວນານ ທີ່ໄດ້ນຳພາ ການປະຕິວັດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນເຖິງໄຊຊະນະສຸດທ້າຍ; ຄະນະນຳທັງ 7 ທ່ານ ເວລາ ໃດກໍໄດ້ເຊີດຊູຄວາມຮັບຜິດຊອບການເມືອງ, ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ມອບຫມາຍຂອງ ແຕ່ລະທ່ານ ດ້ວຍຄວາມທໍລະຫົດອົດທົນ ແລະ ຈົງຮັກພັກດີ ຊຶ່ງໄດ້ປະກອບ ສ່ວນ ເຮັດໃຫ້ການນຳພາລວມຫມູ່ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ.

ໃນສະພາບທີ່ຫຍຸ້ງຍາກສັບສົນ, ລະອິດລະອ້ຽວຂ້ຽວຂາດ ແລະ ເປັນອັນຕະລາຍແບບສ່ຽງເປັນສ່ຽງຕາຍ; ການນຳພາຂອງພວກເຮົາ ກໍຍັງປະຕິບັດ ລະບອບ ປະຊຸມປຶກສາຫາລື ແລະ ຕົກລົງບັນຫາສຳຄັນເປັນຫມູ່ຄະນະ; ເຖິງວ່າແຕ່ລະຄົນຢູ່ໄກກັນ ແລະ ການຕິດຕໍ່ສື່ສານລຳບາກ, ແຕ່ພວກເພິ່ນກໍໄດ້ປະຕິບັດ ລະບອບລາຍງານຂໍຄວາມເຫັນຊີ້ນຳເປັນປະຈຳ. ທັງຫມົດນັ້ນ ສະແດງອອກໃຫ້ເຫັນວ່າ ການນຳພາພວກເຮົາເວລາໃດເພິ່ນກໍມີສະຕິຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ- ມີລະບຽບ ວິໄນສູງ, ມີຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນ, ທັງມີຄວາມຮັກແພງເຊື່ອຫມັ້ນກັນ ຖານສະຫາຍຮ່ວມອຸດົມການ ແລະ ຮ່ວມເປັນຮ່ວມຕາຍ ນຳກັນແທ້ໆ. ອັນນີ້ ເປັນປັດໄຈສຳຄັນ ໃນການເສີມສ້າງ ຄວາມສາມັກຄີເປັນ ເອກະພາບພາຍໃນການນຳ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການນຳພາ - ຊີ້ນຳ ມີຄວາມກົມກຽວ ແລະ ມີຄວາມສັກສິດ; ເຮັດໃຫ້ການປະຕິວັດເຕີບໃຫຍ່ ແລະ ມີໄຊມາຮອດຊູ່ມີ້ນີ້ ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ກາຍເປັນມູນເຊື້ອອັນສັກກາລະບູຊາ ຂອງພັກເຮົາແລ້ວ, ພວກເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ຮັກສາ ແລະ ເພີ່ມພູນຄູນສ້າງໃຫ້ຍືນຍົງຄົງຫມັ້ນຢູ່ກັບພັກເຮົາ ຕະຫລອດໄປ.

*ອັນທີ່ສີ່, ແມ່ນຄວາມເປັນແບບຢ່າງທາງດ້ານຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິ ວັດ ແລະ ແບບແຜນດຳລົງຊີວິດທີ່ປອດໃສຈົບງາມ.

ພວກເຮົາລ້ວນແຕ່ໄດ້ຮູ້-ໄດ້ເຫັນນຳກັນວ່າ ການນຳຮຸ່ນອາວຸໂສຂອງພັກເຮົາ ແຕ່ລະທ່ານ ລ້ວນແຕ່ມີອິດທິພົນບົດບາດສູງ, ທັງນີ້ ກໍຍ້ອນຄວາມເປັນແບບ ຢ່າງຂອງເພິ່ນ. ພາຍຫລັງການສ້າງຕັ້ງລະບອບໃຫມ່, ພັກເຮົາໄດ້ເປັນພັກກຳ ອຳນາດ; ການນຳແຕ່ລະທ່ານຕ່າງກໍໄດ້ຮັບຕຳແຫນ່ງທີ່ສຳຄັນ, ແຕ່ພວກເພິ່ນກໍ ຍັງຢຶດຫມັ້ນໃນທາດແທ້- ມູນເຊື້ອອັນດີງາມຂອງພັກ; ໄດ້ສືບຕໍ່ເຄື່ອນໄຫວນຳ ພາດ້ວຍຄວາມຈົງຮັກພັກດີ, ຖືປະຊາຊົນເປັນກົກ, ເປັນກຳລັງແຮງທີ່ບໍ່ເຫືອດ ແຫ້ງ ແລະ ເປັນເປົ້າຫມາຍເຄື່ອນໄຫວຮັບໃຊ້ຂອງພັກ; ເວລາໃດພວກເພິ່ນກໍລົງ ໃກ້ຊິດຕິດແທດກຳແຫນ້ນສະພາບແນວຄິດ ແລະ ຄວາມມຸ່ງມາດ ປາດຖະຫນາ ຂອງປະຊາຊົນ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍໄດ້ດຳເນີນຍຸດທະສາດຫັນລົງຮາກຖານ ພັດທະນາຊົນນະບົດຮອບດ້ານ ຢ່າງແຂງແຮງ, ເຮັດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ເພື່ອຕອບ ສະຫນອງຜົນປະໂຫຍດພື້ນຖານຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ.

ການນຳຮຸ່ນອາວຸໂສຂອງພັກ ແລະ ລັດເຮົາແຕ່ລະທ່ານລ້ວນແຕ່ມີແບບ ດຳລົງຊີວິດທີ່ຮຽບງ່າຍ, ປະຢັດ, ຊື່ສັດ ແລະ ບໍລິສຸດປອດໃສ; ເວລາໃດພວກ ເພິ່ນກໍຕຳນິວິຈານ ແລະ ກ້າຫານ ກຳຈັດແກ້ໄຂລັດທິອາດຍາສິດ- ການສໍ້ລາດ ບັງຫລວງ ແລະ ຫລິ້ນກິນຟູມເຟືອຍ ກໍຄືຄວາມເປື່ອຍເຍື່ອຍ ດ້ານຄຸນສົມບັດ ສິນທຳ ຢູ່ໃນຖັນແຖວສະມາຊິກພັກ - ພະນັກງານທຸກຂັ້ນ. ເວົ້າລວມ, ຖ້າຫາກ ອັນໃດເປັນປະໂຫຍດສຳລັບປະເທດຊາດ ແລະ ປະຊາຊົນ, ອັນໃດຈະເຮັດໃຫ້ ພັກມີອິດທິພົນບົດບາດສູງຂຶ້ນ ແມ່ນພວກເພິ່ນຕັ້ງຫນ້າເຮັດໃຫ້ເຫັນເປັນແບບຢ່າງ; ກົງກັນຂ້າມຖ້າຫາກອັນໃດສ້າງຄວາມເສື່ອມເສຍ ຕໍ່ອິດທິພົນບົດບາດ ຂອງ ພັກ ກໍຄືຜົນປະໂຫຍດລວມຂອງຊາດ - ຂອງປະຊາຊົນແມ່ນພວກເພິ່ນຕໍ່ສູ້ ກຳຈັດແກ້ໄຂຢ່າງຈິງຈັງ. ນັ້ນທັງແມ່ນອາລົມຈິດ ແລະ ທັງແມ່ນມູນເຊື້ອຂອງ ພັກປະຕິວັດ ທີ່ຄວນໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍສືບທອດຕໍ່ໄປໆ.

. ຮ່ຳຮຽນເອົາແບບຢ່າງດ້ານການນຳພາ-ຊີ້ນຳ ແລະ ດ້ານຄຸນສົມບັດອັນໃສແຈ້ງຂອງຜູ້ນຳປະຕິວັດຮຸ່ນທຳອິດຂອງພັກເຮົາເພື່ອປັບປຸງຍົກລະດັບ ຄວາມ ສາມາດກຳອຳນາດຂອງພັກເຮົາໃນເງື່ອນໄຂໃຫມ່.

ໃນໂອກາດອັນສະຫງ່າລາສີ ແຫ່ງການປະດິດສະຖານອັດຖິຂອງຜູ້ນຳ ການປະຕິວັດຮຸ່ນທຳອິດຂອງພັກເຮົາໄວ້ທີ່ສຸສານແຫ່ງຊາດນີ້ ເພື່ອເປັນການສະແດງ ຖິງຄວາມເຄົາລົບຮັກ ແລະ ຄວາມກະຕັນຍູຮູ້ບຸນຄຸນຂອງທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນເຮົາຕໍ່ຜົນງານການອຸທິດ ແລະ ຄຸນງາມຄວາມດີຂອງ ພວກເພິ່ນ:

1: ສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ, ທະຫານຕຳຫລວດ ແລະ ປະຊາຊົນບັນ ດາເຜົ່າ ບັນດາຊັ້ນຄົນ ໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດຈົ່ງເຊີດຊູນ້ຳໃຈຮັກຊາດ ຕິດພັນ ກັບການເພີ່ມທະວີຄວາມສາມັກຄີເປັນປຶກແຜ່ນ ແລະ ຄວາມເປັນເຈົ້າການ ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປົກປັກຮັກສາສະຖຽນລະພາບ, ຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງບ້ານເມືອງ; ຕັ້ງຫນ້າທຳມາຫາກິນຜະລິດ ເປັນສິນຄ້າ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາເພື່ອຄວາມຢູ່ດີກິນດີ ຂອງຄອບຄົວ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງປະເທດຊາດ.

2. ທຸກຄົນຈົ່ງຮ່ຳຮຽນ ແລະ ປະຕິບັດຕາມແບບຢ່າງທາງດ້ານມານະຈິດ ແລະ ການອຸທິດຕົນເພື່ອຊາດ - ເພື່ອປະຊາຊົນດ້ວຍຄວາມຈົງຈັກພັກດີຂອງ ບັນດາ ຜູ້ນຳເຮົາ. ແຕ່ລະຄົນຈົ່ງເຊີດຊູຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ມີຄວາມອົດທົນ ສູ້ຊົນໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ໃຫ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນການປະຕິບັດ ຫນ້າທີ່ລວມ ດ້ານການພັດທະນາຊົນນະບົດ, ສ້າງບ້ານພັດທະນາ ຕາມ 4 ເນື້ອ ໃນ 4 ຄາດຫມາຍ; ສຸມໃສ່ແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນໃຫ້ເປັນຈິງ ແລະ ບັນລຸເປົ້າຫມາຍສະຫັດສະວັດດ້ານການພັດທະນາ ໃນປີ 2015.

ຢາກເຮັດໄດ້ຄືແນວນັ້ນ ພວກເຮົາຕ້ອງພ້ອມກັນສ້າງບາດກ້າວບຸກທະລຸ ທັງ 4 ດ້ານ ຢ່າງຈິງຈັງ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍຕ້ອງຮູ້ເສີມຂະຫຍາຍບັນດາປັດໄຈໃຫມ່ ທີ່ກ້າວຫນ້າ ແລະ ຮູ້ສ້າງເງື່ອນໄຂອັນອຳນວຍ ເພື່ອຊຸກຍູ້ການຂະຫຍາຍຕົວ ຂອງເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດໃຫ້ບັນລຸລະດັບ 8% ຂຶ້ນໄປ ໃນແຕ່ປີ, ເພື່ອໃຫ້ປະເທດ ເຮົາຫລຸດພົ້ນຈາກຄວາມດ້ອຍພັດທະນາ ໃນປີ 2020.

3.ຕ້ອງເພີ່ມທະວີວຽກງານປັບປຸຸງກໍ່ສ້າງພັກ ໃຫ້ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງປອດໃສ ແລະ ເປັນພັກທີ່ມີຄວາມສາມາດກຳອຳນາດ ເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີຜາສຸກຂອງ ປະຊາຊົນ ແລະ ຄວາມມັ່ງຄັ່ງເຂັ້ມແຂງຂອງປະເທດຊາດ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍຕັ້ງຫນ້າປະຕິບັດມະຕິຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ກ່ຽວກັບການສ້າງແຂວງ ເປັນຫົວຫນ່ວຍ ຍຸດທະສາດ, ສ້າງເມືອງເປັນຫົວຫນ່ວຍເຂັ້ມແຂງຮອບດ້ານ ແລະ ສ້າງບ້ານເປັນຫົວຫນ່ວຍພັດທະນາ ເພື່ອຄວາມຫມັ້ນຄົງຂອງລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ຂອງພວກເຮົາ.

ບັນດາກຳມະການກົມການເມືອງສູນກາງພັກຮຸ່ນທຳອິດ ຊຶ່ງມີທ່ານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ເປັນຜູ້ນຳຫນ້າໄດ້ສ້າງວິລະກຳ ແລະ ຜົນງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄວ້ໃຫ້ ປະຫວັດສາດ ແລະ ປະຊາຊົນກໍຄືການປະຕິວັດລາວເຮົາ; ຊື່ສຽງຂອງພວກເພິ່ນໄດ້ຈາລຶກໄວ້ໃນປະຫວັດສາດຍຸກໃຫມ່ຂອງຊາດລາວເຮົາແລ້ວ ແລະ ຈະຄົງຢູ່ໃນ ຄວາມຊົງຈຳຂອງຄົນລາວຜູ້ຮັກເຊື້ອແພງຊາດໄປຕາບເທົ່າໃດໆ./.

ທີ່ມາ:http://www.kpl.net.la/lao/const%20party.htm

ໂຄງປະກອບການຈັດຕັ້ງຂອງລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ

រចនាសម្ព័ន្ធ របបគ្រប់គ្រងរដ្ឋាភិបាលលាវ

ចុចត្រង់នេះ

ប្រព័ន្ធនយោបាយលាវ

ໂຄງປະກອບລະບົບການເມືອງ ຂອງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ລວມມີພັກປະຊາຊົນ ປະຕິວັດລາວ, ລັດ ສປປ ລາວ ແລະ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາກົນໄກ ແລະ ລະບອບລະບຽບ ໄປຄຽງຄູ່ກັນ.
ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ໃນວັນທີ 22 ມີນາ 1955 ຊຶ່ງເປັນພັກທີ່ໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ຕ້ານຈັກກະພັດ ຜູ້ຮຸກຮານ ແລະ ໄດ້ຮັບໄຊຊະ ນະໃນວັນທີ 2 ທັນວາ 1975 ແລະ ສືບຕໍ່ພາລະກຳປະຫວັດສາດ ປົກປັກຮັກສາ-ສ້າງສາປະເທດຊາດ ແລະ ບູລະນະລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນກ້າວ
ສູ່ສັງຄົມນິຍົມ ເທື່ອລະກ້າວແນ່ໃສບັນລຸອຸດົມການ " ປະຊາຊົນຮັ່ງມີຜາສຸກ ປະເທດຊາດມັ່ງຄັ່ງເຂັ້ມແຂງ ສັງຄົມສາມັກຄີປອງດອງ ປະຊາທິປະໄຕ ຍຸຕິທຳ ແລະ ສີວິໄລ ". ພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ໄດ້ດຳເນີນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ແລ້ວ 9 ຄັ້ງ, ແຕ່ລະຄັ້ງໄດ້ມີບົດລາຍງານການເມືອງ ວາງແຜນແນວທາງຍຸດທະສາດ ແຕ່່ລະສະໄຫມ ແລະ ເລືອກ ຜູ້ນຳຍຸດທະສາດ ແຕ່ລະຄັ້ງ ແລະ ຮັບຮອງເອົາກົດລະບຽບຂອງພັກ. ປະທານ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ໄດ້ຮັບເລືອກຕັ້ງເປັນ ເລຂາ ທິການໃຫຍ່ ແລະ ປະທານຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ແຕ່ຄັ້ງທີ 1-5, ຈາກນັ້ນໄດ້ເລືອກຕັ້ງ ທ່ານ ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ ເປັນປະທານພັກແຕ່ ຄັ້ງທີ 6-7, ທ່ານ ຈູມມາລີ ໄຊຍະສອນ ເປັນເລຂາທິການໃຫ່ຍ ແຕ່ຄັ້ງທີ 8-9 . ການຈັດຕັ້ງຂອງພັກມີ 4 ຂັ້ນຄື: ຂັ້ນສູນກາງ, ແຂວງ, ເມືອງ ແລະ ຮາກຖານ ເຊິ່ງເປັນແກນ ນຳໃຫ້ແກ່ຂະບວນການການຕໍ່ສູ້ກູ້ຊາດ ໃນເມື່ອກ່ອນ ແລະ ການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາປະເທດຊາດ ໃນປະຈຸບັນ.
ລັດແຫ່ງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວແມ່ນລັດປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ. ອຳນາດທັງຫມົດເປັນຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ ແລະ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວຍບັນດາຊັ້ນຄົນຢູ່ໃນສັງຄົມ ໂດຍແມ່ນກຳມະກອນ, ກະສິກອນ ແລະ ນັກຮຽນຮູ້ ປັນຍາຊົນເປັນ ຫລັກແຫລ່ງ. ໂດຍມີປະທານປະເທດ ເປັນປະມຸກລັດ ແຫ່ງສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ, ເປັນຜູ້ຕາງຫນ້າໃຫ້ປະຊາຊົນລາວ ບັນດາເຜົ່າ ທັງຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕໍ່ຕ່າງປະເທດຊຶ່ງແມ່ນສະພາແຫ່ງຊາດ ເປັນຜູ້ເລືອກຕັ້ງ ໂດຍໄດ້ຮັບຄະແນນສຽງຢ່າງຫນ້ອຍ 2/3 ຂອງຈຳນວນສະມາຊິກສະພາແຫ່ງ ຊາດ ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມ. ປະທານປະເທດມີອາຍຸການ 5 ປີ. ປະຈຸບັນແມ່ນ ທ່ານ ຈູມມາລີ ໄຊຍະສອນ ເປັນປະທານ.ລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນ ປະກອບ ດ້ວຍ 3 ອຳນາດຄື: ສະພາແຫ່ງຊາດ ແມ່ນອົງການຕົວແທນແຫ່ງສິດອຳນາດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ ບັນດາເຜົ່າ, ເປັນອົງການອຳນາດແຫ່ງລັດ ແລະ ທັງເປັນອົງການນິຕິບັນຍັດທີ່ມີສິດຕົກລົງ ບັນຫາພື້ນຖານຂອງປະເທດຊາດ, ຕິດຕາມກວດກາການ ເຄື່ອນໄຫວຂອງອົງການບໍລິຫານ, ສານປະ ຊາຊົນ ແລະ ອົງການໄອຍະການປະຊາຊົນ. ການກໍ່ສ້າງ ແລະ ປັບປຸງກົດຫມາຍມາຮອດປະຈຸບັນມີທັງຫມົດ ກວ່າ 100 ສະບັບ. ສະພາແຫ່ງຊາດແຕ່ລະຊຸດ ມີອາຍຸຸການ 5 ປີ. ປະຈຸບັນແມ່ນສະແຫ່ງຊາດຊຸດທີ VI ໂດຍແມ່ນທ່ານ ນາງ ປານີ ຢາທໍ່ຕູ ເປັນປະທານ. ລັດຖະບານແມ່ນອົງການບໍລິຫານແຫ່ງລັດ. ລັດຖະບານຄຸ້ມຄອງຢ່າງເປັນເອກະພາບການ ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ ຂອງລັດໃນທຸກດ້ານ: ການເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ-ສັງຄົມ, ປ້ອງກັນຊາດ-ປ້ອງກັນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ການຕ່າງປະເທດ. ລັດຖະບານປະກອບດ້ວຍ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ, ຮອງນາຍົກ ລັດຖະມົນຕີ, ລັດຖະມົນຕີ, ຫົວຫນ້າອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ. ມີອາຍຸການເທົ່າກັບອາຍຸການຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ. ປະຈຸບັນ ແມ່ນ ທ່ານ ທອງສິງ ທຳມະວົງ ເປັນນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ໂດຍໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຈາກ ປະທານປະເທດ ພາຍຫລັງສະພາແຫ່ງຊາດຮັບຮອງເອົາແລ້ວ.

ທີ່ມາ:http://www.kpl.net.la/lao/goverment.htm

Sunday, 16 September 2012

ភាសាលាវនៅក្នុងហ្គោហ្គលបកប្រែ

ទោះបីជាគ្មានការនិយមលើការបកប្រែតាមហ្គោហ្គលក៏ដោយ ឬដោយសារការបកប្រែរបស់ហ្គោហ្គលមិនទាន់មានភាពឥតខ្ចោះក្តីក៏អាចជួយបានខ្លះក្នុងករណីចាំបាច់ជាច្រើន។ ថ្មីៗនេះក្រុមហ៊ុនដ៏មហិមានេះបានសម្រេចដាក់បញ្ចូលកញ្ចប់ភាសាលាវឱ្យប្រើក្នុងប្រព័ន្ធបកប្រែរបស់ខ្លួនហើយ។ នេះជាមោទកភាពយ៉ាងសំបើមរបស់ជាតិលាវ ដែលមានការព្យាយាមអនុវត្តន៍គម្រោងនេះអស់រយៈពេលជាងបួនឆ្នាំនៅប្រទេសអូស្ត្រាលីពីសំណាក់អ្នកជំនាញភាសាលាវអង់គ្លេស និងអ្នកជំនាញជាតិអូស្ត្រាលី។

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា ភាសាលាវត្រូវបានបង្ហាញខ្លួនលើប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មានវិទ្យា ចាប់តាំងពីឆ្នាំ2007 តាមរយៈក្រុមហ៊ុនផលិតទូរសព្ទណូគា ហើយមកដល់ពេលនេះក្រុមហ៊ុន Apple បានបញ្ជូលភាសានេះក្នុងប្រព័ន្ធដំណើរការរបស់ខ្លួនផងដែរ ដោយមិនចាំបាច់តម្លើងពុម្ពអក្សរដូចភាសាខ្មែរឡើយ!
ទន្ទឹមនឹងនេះយើងក៏ចង់ឃើញភាសាជាតិខ្មែរ បានប្រាកដតួនៅលើប្រព័ន្ធបកប្រែ និងប្រើប្រាស់លើប្រពន្ធព័ត៌មានវិទ្យាសាកលដែរ.... ចាំទាំងអស់គ្នា!